วันพุธที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2566

Screenplay: the war of the worlds

 Screenplay: the war of the worlds

EXT-outside day

Anything are in normal state.

Fuel in stove are burn and turn to ash.

Wood are drag to the ground.

Voice over

"Anything are normal like other day and when the day turn to night they attack us suddenly"


EXT-outside night

See the stars on the sky.

Voice over

"They come from above the sky from one of the star on the sky"

 

"they come to earth to seize the earth make it become their own living place and for their purpose they turn planet earth to ash and the debris and the land of the scatter of wood"


Heat ray attack human first and hit the trees.

Voice over

"Night the life from mars attack us they use the heat ray to kill people and burn anything"

 

See smoke.

EXT-outside day

Heat ray burn anything.

See smoke

Voice over

"They attack from night to day to kill all human and to destroy all living place for human"


See the woods that lay on the ground.

Voice over

"When i escape from destruction i see debris"


See the ash.

Voice over

"Earth full of ash"


The martians start to create their civilization.

Voice over

"Finally the life from planet mars can seize planet earth completely."


END

วันอังคารที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

Debut...ล่าฝันทฉันมีเธอ

 Debut...ล่าฝัน ฉันมีเธอ

บทภาพยนตร์: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์


ฉากภายใน: คอนเสิร์ตฮอลล์

วงบอยแบนด์ Tiger Smile และวงเกิร์ลกรุ๊ป Rose Sweet ทำการแสดงที่คอนเสิร์ตฮอลล์

เมื่อการแสดงของทั้งสองวงจบลง ผู้ชมปรบมือและส่งเสียงเชียร์

ฉากภายใน: ห้องประชุมคณะบริหารของบริษัท Dream Rhythm

ประธานบริษัทDream Rhythm

"ผลประกอบการของบริษัทเราเพิ่มขึ้นไหมครับ?"

ประธานกรรมการผู้บริหาร

"ไม่นะครับ แต่ก็ไม่ได้ลดลงครับ"

ประธานบริษัทDream Rhythm

"ผมอยากจะสร้างวงบอยแบนด์กับเกิร์ลกรุ๊ปขึ้นมาอีกอย่างละวง"

ที่ปรึกษาอาวุโส

"แต่ว่า ถ้าทำแบบนั้น เราต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มนะครับ แล้วก็วงTiger SmileกับRose Sweetก็ทำรายได้ให้เรามากพอแล้วนะครับ"

ประธานบริษัทDream Rhythm

"รายได้ของบริษัทเราคงที่มานานแล้วนะครับ กราฟรายได้ของบริษัทของเราไม่เพิ่มขึ้น ปล่อยให้รายได้ของบริษัทคงที่ต่อไปอาจไม่ใช่การตัดสินใจที่ดี เราต้องมีรายได้เพิ่ม แล้วก็ มีคนหนุ่มสาวอีกมากที่อยากจะมาเป็นบอยแบนด์หรือเกิร์ลกรุ๊ปของบริษัทเรา"

ที่ปรึกษาอาวุโส

"แล้วทางสปอนเซอร์ล่ะครับ?"

มิสเตอร์โทยุน

"ให้ผมจัดการเรื่องนี้เองครับ ผมจะบอกเรื่องนี้กับมิสเตอร์คิงให้ครับ"

ประธานบริษัทDream Rhythm

"ฝากด้วยนะครับ มิสเตอร์โทยุน เอาเป็นว่าวันนี้ เราจบการประชุมแค่นี้ก่อนนะครับ"

[Dissolve]

ฉายภายใน: ห้องประชุมของคณะบริหารของบริษัทDream Rhythm

ประธานบริษัทDream Rhythm

"มิสเตอร์โทยุนครับ ทางมิสเตอร์คิงว่าไงบ้างครับ?"

มิสเตอร์โทยุน

"ทางมิสเตอร์คิงว่าจะให้การสนับสนุนเต็มที่ครับ"

ประธานบริษัทDream Rhythm

"ถ้างั้น เราได้ข้อสรุปตามนี้นะครับ เราจะเปิดการออดิชั่นวงเกิร์ลกรุ๊ปกับวงบอยแบนด์ขึ้นมา ให้ทางประชาสัมพันธ์ประกาศเรื่องการออดิชั่นได้เลยครับ"

[Dissolve]

ฉากภายใน: ที่ทำงานของแพน

แพนกำลังร้องเพลงในขณะทำงาน

เจ้านายของแพน

"เลิกงาน! เลิกงาน!"

เจ้านายของแพนเดินไปหาแพน

เจ้านายของแพน

"เหนื่อยไหม แพน?"

แพน

"ไม่ครับ ถ้าไม่ทำงาน ผมอาจเหนื่อยกว่านี้อีก"

เจ้านายของแพนยื่นใบปลิวประกาศออดิชั่นไอดอลของบริษัทDream Rhythmให้แพน

เจ้านายของแพน

"เห็นว่าแพนร้องเพลงเก่ง ลองไปออดิชั่นวงบอยแบนด์Lion Whiteดู แพนยังหนุ่ม งานที่นี่มันหนักไป"

แพน

"ให้ผมจริงๆเหรอครับ? ได้เหรอครับ? ให้ผมเป็นบอยแบนด์ได้จริงๆเหรอครับ?"

เจ้านายของแพน

"รับไว้เถอะน่า แพนมาทำงานพิเศษ ทางบ้านคงเงินไม่พอใช้ใช่ไหมล่ะ"

แพน

"ขอบคุณครับ ขอบคุณมากเลยครับ"

ฉากภายใน: บ้านของแพน

แพน

"แม่ แม่กินข้าวยังครับ?"

แม่ของแพน

"ไม่เป็นไร แม่ไม่กิน"

แพน

"ไม่ได้นะแม่ แม่อายุเยอะแล้ว แม่อดข้าวไม่ได้นะแม่"

แม่ของแพน

"ไม่เป็นไร แพนกินข้าวไปเถอะ เดี๋ยวแพนไม่มีข้าวกิน"

แพน

"ผมไม่เป็นไร แล้วก็...แม่ครับ"

แพนยื่นใบปลิวประกาศออดิชั่นไอดอลของบริษัทDream Rhythmให้แม่ของแพน

แพน

"ผมขอไปออดิชั่นเป็นไอดอลนะแม่"

แม่ของแพน

"แพนไปออดิชั่นเถอะ ไม่ต้องบอกแม่ก็ได้ แพนอยากทำอะไร ทำเลย"

แพน

"ขอบคุณนะครับ แม่"

ฉากภายใน: บ้านของเบส

เบส

"แม่ครับ พ่อครับ ผมขอไปออดิชั่นเป็นไอดอลนะครับ"

เบสยื่นมือถือให้พ่อกับของเบสดู บนหน้าจอโทรศัพท์เป็นโพสต์ประกาศรับออดิชั่นไอดอลของบริษัทDream Rhythm

แม่ของเบส

"ว่าไงล่ะ เธอ?"

พ่อของเบส

"ได้สิ"

ฉากภายใน: โรงแสดงลิเก

คณะลิเกของเมฆรวมถึงตัวเมฆเองกำลังทำการแสดงลิเกอยู่

เมื่อการแสดงลิเกจบลง มีเสียงปรบมือ แล้วผู้ชมก็แยกย้ายกันกลับบ้าน คณะลิเกทำการเปลี่ยนชุดไปเป็นชุดปกติ

เมฆเล่นFacebookบนโทรศัพท์อยู่แล้วไปเจอโพสต์ประกาศออดิชั่นไอดอลของบริษัทDream Rhythm เมฆยื่นโทรศัพท์ของตนให้เพื่อนลิเกดู

เมฆ

"ผมขอไปออดิชั่นนะ"

เพื่อนลิเกของเมฆ 1

"อ้าว จะไปจริงๆเหรอ?"

เมฆ

"ครับ"

เพื่อนลิเกของเมฆ 2

"เมฆจะไปออดิชั่นเป็นไอดอลเหรอ?"

เมฆ

"ครับ"

เพื่อนลิเกของเมฆ 3

"ไหนๆ ที่ไหน? เอามาให้บ้างซิ"

"บริษัทDream Rhythm"

เพื่อนลิเกของเมฆ 2

"เฮ้ย นี่ไง ต้นสังกัดของTiger SmileกับRose Sweetไง"

เมฆ

"ผมขอไปบอกพ่อกับแม่ก่อนนะครับ"

เพื่อนลิเกของเมฆ 2

"หลบทางให้เมฆหน่อย"

เมฆเดินไปหาพ่อแม่ของเขา

เมฆ

"พ่อครับ แม่ครับ ผมขอไปได้ออดิชั่นได้ไหมครับ"

เมฆยื่นโทรศัพท์ให้พ่อแม่ของเขาดู

แม่ของเมฆ

"เมฆไปเถอะ ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยมีคนดูลิเกวงเรากันแล้ว"

เมฆ

"ขอบคุณนะครับแม่"

พ่อของเมฆ

"แล้วก็อย่าลืมมาเยี่ยมกันด้วยล่ะ"

เมฆ

"ครับพ่อ"

ฉากภายใน: ห้องซ้อมบัลเล่ต์

ไลลากำลังฝึกซ้อมบัลเลต์ร่วมกันคนอื่นๆ

ครูฝึกบัลเล่ต์

"ทุกคนพักได้"

เพื่อนบัลเล่ต์ของไลลา 1

"ไลลาเก่งจังเลยอะ"

เพื่อนบัลเล่ต์ของไลลา 2

"ไลลาเขาเป็นยิมนาสติก"

เพื่อนบัลเล่ต์ของไลลา 1

"จริงอะ?"

เพื่อนบัลเล่ต์ของไลลา 2

"ใช่ ไลลาเขาเป็นนักยิมนาสติก เขามีพื้นฐาน"

เพื่อนบัลเล่ต์ของไลลา 1

"มิน่าล่ะ"

ไลลาหยิบโทรศัพท์ออกมาเข้าFacebook ไลลาเห็นโพสต์ประกาศออดิชั่นไอดอลของบริษัทDream Rhythm

ไลลาเดินไปหาครูฝึกบัลเล่ต์

ไลลา

"ครูคะ หนูอาจไม่ได้มาที่นี่แล้วนะคะ"

ครูฝึกบัลเล่ต์

"อ้าว ทำไมล่ะ?"

ไลลา

"หนูจะไปออดิชั่นวงเกิร์ลกรุ๊ปค่ะ"

ไลลายื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้ครูฝึกบัลเล่ต์ดู

ครูฝึกบัลเล่ต์

"บริษัทDream Rhythm รับออดิชั่นบอยแบนด์ของLion Whiteและเกิร์ลกรุ๊ปวงRoan Cat...ไลลาจะไปจริงๆเหรอ?"

ไลลา

"ค่ะ"

ครูฝึกบัลเล่ต์

"แต่ไลลาเก่งมากเลยนะ ไลลาจะไม่อยู่ที่นี่ต่อจริงๆเหรอ?"

ไลลา

"ค่ะ"

ครูฝึกบัลเล่ต์

"ไลลาแน่ใจนะ?"

ไลลา

"แน่ใจค่ะ"

ครูฝึกบัลเล่ต์

"งั้นไม่เป็นไร ถึงวันเดบิวต์แล้วจะไปดูนะ"

ไลลา

"ขอบคุณครูมากค่ะ"

ฉากภายใน: ร้านอาหารตามสั่ง

แอนนี่

"ชีต้า เราจะไปออดิชั่นวงเกิร์ลกรุ๊ปRoan cat ชีต้าไปออดิชั่นเป็นเพื่อนเราหน่อยดิ"

ชีต้า

"ได้ๆ"

แอนนี่

"ตำแหน่งโวคอลเราจองนะ"

ชีต้า

"รู้แล้ว"

[Dissolve]

ฉากภายใน: สถานที่ออดิชั่น

บรรดาหนุ่มสาวเข้ามาออดิชั่น

ผู้ชายที่ผ่านการออดิชั่นจากคณะกรรมการมี5คน คือ แพน เบส เมฆ เจมส์ แดอุน

ผู้หญิงที่ผ่านการออดิชั่นจากคณะกรรมการมี5คน คือ ไลลา พลอย เก๋ แอนนี่ ชีต้า

คุณเอกเดินมาหาทั้งสิบคน

คุณเอก

"ขอแสดงความยินดีกับทุกคนด้วยนะครับ ผม เอก จะมาเป็นผู้จัดการให้กับทั้งวงLion WhiteและRoan Cat"

ประธานกรรมการผู้บริหารเดินเข้ามากระซิบข้างหูคุณเอก

คุณเอก

"ไม่ใช่ว่าทางบริษัทเขาจะสร้างวงไอดอลขึ้นมาอีกสองวงไม่ใช่เหรอครับ?"

ประธานกรรมการผู้บริหาร

"คณะบริหารเขาตัดสินใจกันไปแล้วครับ"

ประธานกรรมการผู้บริหารเดินจากไป

คุณเอก

"เอาล่ะ ทุกคนครับ ผมมีเรื่องจะแจ้งให้ทราบ ทางบริษัทได้บอกลงมาว่า จะมีวงได้ไปต่อแค่วงเดียวและอาจจะมีคนโดนคัดออกจากวงด้วย ดังนั้น ให้ทุกคนทำให้เต็มที่ เราให้ทางสตาฟฟ์จัดห้องพักไว้ให้ทุกคนแล้ว ให้ตามสตาฟฟ์ไปยังห้องพัก แล้วให้ทุกคนซ้อมกับครูก้องตอนหนึ่งทุ่ม หลังจากวันนี้ให้ทุกคนซ้อมกับครูก้องจนกว่าจะถึงวันเดบิวต์นะครับ"

ทุกคนตามสตาฟฟ์ไปยังห้องพัก

ฉากภายใน: ห้องซ้อม

ครูก้อง

"ทุกคนมากันครบแล้วใช่ไหมครับ?"

ทุกคน

"ครับ/ค่ะ"

ครูก้อง

"ทุกคนทำตามผม ช้าๆก่อนนะ ค่อยๆไป เราจะไปพร้อมกัน"

ทุกคนฝึกซ้อมโดยที่ทำตามที่ครูก้องบอก

ครูก้อง

"เอาล่ะ ครั้งนี้เร็วขึ้นนะ"

ทุกคนซ้อมเต้นเร็วขึ้น แต่แพนเต้นเร็วกว่าคนอื่น

ครูก้อง

"ใจเย็น แพนเต้นเร็วไป ให้พร้อมกับคนอื่นนะ"

ทุกคนเริ่มซ้อมใหม่ตั้งแต่ต้น แต่แพนยังคงเต้นไม่พร้อมคนอื่น

แดอุน

"เฮ้ย! มันเสียเวลาคนอื่นเขานะเฮ้ย!"

แดอุนเดินเข้าไปจะหาแพน เจมส์ เบส เมฆเข้าไปห้ามไว้

เบส

"ใจเย็น ใจเย็น"

แดอุน

"มันเสียเวลา!"

เบส

"ใจเย็นก่อน"

แดอุน

"แบบนี้มันจะไปถึงไหนไหมวะ!?"

เบส

"ใจเย็นก่อนน่า"

ทุกคนเริ่มฝึกซ้อมใหม่อีกครั้ง แต่แพนยังคงเต้นไม่พร้อมคนอื่น

ครูก้อง

"เริ่มใหม่นะ"

แดอุน

"ให้ตายสิวะ!"

ทุกคนเริ่มฝึกซ้อมใหม่อีกครั้ง แต่แพนยังคงเต้นไม่พร้อมคนอื่น

ครูก้อง

"เอาใหม่อีกครั้งนะ"

แดอุนเดินเข้าไปจะหาเรื่องแพน เจมส์ เบส เมฆ ห้ามแดอุนเอาไว้

ครูก้อง

"เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน เราค่อยมาซ้อมใหม่วันพรุ่งนี้นะ"

ทุกคนแยกย้ายกันไปกลับห้องพัก

ฉากภายใน: ทางเดินเข้าห้องพักหญิง

ไลลา เก๋ แอนนี่ ชีต้าเดินมาด้วยกัน

แอนนี่

"เธอๆ เธอชื่อไรอะ?"

เก๋

"ชื่อเก๋"

แอนนี่

"อ๋อเหรอ แต่เธอดูไม่เก๋เลยนะ"

ชีต้า

(หัวเราะ)

พลอยเดินตัดผ่านพวกเขาไป

พลอย

"มีคนทำตัวเหมือนนางร้ายในละครอยู่ด้วยเหรอเนี่ย?"

พลอยเดินไปจนถึงห้องพักของเธอแล้วเข้าห้องพัก

ไลลา

"ฉันเห็นด้วยกับเขานะ"

แอนนี่กับชีต้าหยุดนิ่ง ไลลากับเก๋เข้าไปในห้องพักของตน

แอนนี่

"น่าหมันไส้ ไป ชีต้า เข้าห้องพัก"

ฉากภายใน: ห้องซ้อม

ครูก้อง

"เรามาต่อจากเมื่อวานกันนะครับ"

ทุกคนตั้งใจฝึกซ้อม แต่แพนยังมีปัญหาเต้นไม่พร้อมคนอื่นอยู่

ครูก้อง

"ใจเย็นแพน เริ่มใหม่นะ"

แดอุน

(ถอนหายใจ)

เมื่อเริ่มฝึกซ้อมใหม่ แพนยังเต้นไม่พร้อมคนอื่นอยู่

ครูก้อง

"ใจเย็น เอาใหม่นะ"

แดอุน

(ถอนหายใจ)

เมื่อเริ่มฝึกซ้อมใหม่ แพนก็ยังเต้นไม่พร้อมกับคนอื่น

ครูก้อง

"เอาใหม่นะ"

แดอุน

(ถอนหายใจ)

เมื่อเริ่มฝึกซ้อมใหม่อีกครั้ง แพนยังมีปัญหาเต้นไม่พร้อมกับคนอื่นอยู่

ครูก้อง

"ใจเย็นแพน คราวนี้ค่อยๆนะ เริ่มใหม่"

แดอุน

(ถอนหายใจ)

เมื่อเริ่มใหม่อีกครั้งแพนก็ยังเต้นไม่พร้อมกันกับคนอื่นอยู่

แดอุน

"เต้นให้มันพร้อมๆกันกับคนอื่นหน่อยได้ไหม!?"

เบส

"ใจเย็น"

แดอุน

"มันเสียเวลา!"

เบส

"ใจเย็น"

ครูก้อง

"เอาล่ะ เอาล่ะ ใจเย็นก่อนแดอุน ยังอีกเกือบเดือนกว่าจะถึงวันเดบิวต์ เรายังมีเวลา เรายังทัน มาเริ่มใหม่กันตั้งแต่ต้นเลยนะ"

ทุกคนเริ่มฝึกซ้อมกันใหม่ตั้งแต่ต้น

[Dissolve]

ฉากภายใน: ห้องซ้อม

ครูก้อง

"เอาล่ะ ทีนี้ เรามาขั้นต่อไป ช้าๆก่อนนะ"

ทุกคนทำตามที่ครูก้องบอก

ครูก้อง

"เอาล่ะ คราวนี้เราจะเร็วขึ้นมานิดนึง"

ทุกคนเริ่มเต้นเร็วขึ้น

ครูก้อง

"คราวนี้เราจะเร็วขึ้นกว่าเดิม"

ทุกคนเต้นเร็วกว่าเดิม แต่แพนก็มีปัญหาเต้นไม่พร้อมกันกับคนอื่นอีกครั้ง

ครูก้อง

"ทุกคนหยุดก่อน"

ทุกคนหยุด

ครูก้อง

"แพนต้องช้าลงนิดนึงนะ"

แดอุน

"โอ๊ย!" (ถอนหายใจ)

ครูก้อง

"แพนต้องช้าๆ ให้พร้อมกับคนอื่นนะ"

แดอุน

"โธ่โว้ย!"

ครูก้อง

"เรามาเริ่มกันใหม่นะ ทุกคนนะ"

ทุกคนเริ่มซ้อมใหม่กันอีกครั้ง

[Dissolve]

ฉากภายใน: ห้องซ้อม

ครูก้อง

"เอาล่ะ เราต่อกันอีกนิดนึงก่อนพักเที่ยง แพน เต้นให้พร้อมคนอื่นนะ"

ทุกคนฝึกซ้อมกันอีกครั้ง

ครูก้อง

"ไปขั้นต่อไปนะ"

แพนมีปัญหาเต้นไม่พร้อมกับคนอื่นอีกครั้ง

ครูก้อง

"แพน แพนไม่ต้องเร็ว เริ่มใหม่นะ"

แดอุน

(ถอนหายใจ)

"โอ๊ย!"

แดอุนเดินเข้าไปหาแพน

แดอุน

"จะอะไรนักหนาวะห๊ะ!?"

เบสกับเมฆเข้าไปห้ามแดอุนไว้

เบส

"ใจเย็น"

แดอุน

(ถอนหายใจ) "อยากจะเต้นเก่งกว่าคนอื่นให้ได้เลยใช่ไหมห๊ะ!? อยากจะเต้นเก่งขนาดนั้นเลย!? ไม่เห็นใจคนอื่นเขาบ้างเลยหรือไง!? จะให้คนอื่นเขาได้พักบ้างไหม!? เห็นใจคนอื่นเขาบ้าง! ช่วยคนอื่นเขาบ้างจะได้ไหม!? หา!?"

เบส

"ใจเย็นๆ ใจเย็นก่อนนะ"

ครูก้อง

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เรามาเริ่มกันใหม่นะ แล้วเราพักเที่ยงเลยดีกว่า"

ทุกคนเริ่มฝึกซ้อมกันใหม่อีกครั้ง

ครูก้อง

"เอาล่ะ ทุกคน ตอนนี้ ทุกคนพักเที่ยงได้เลยนะ"

ทุกคนออกจากห้องซ้อมไปพักเที่ยง

ฉากภายใน: โรงอาหาร

แอนนี่กับชีต้าถืออาหารแล้วมานั่งโต๊ะเดียวกันกับเก๋

แอนนี่

"ตรงนี้มีคนนั่งไหม?"

เก๋

"ไม่มี"

แอนนี่มองไปที่อาหารของเก๋

แอนนี่

"เฮ้ย เราอยากกินอันนี้อะ เราขอกินได้ปะ?"

แอนนี่ตักอาหารของเก๋มาจนหมดจาน

ชีต้า

"แอนนี่ หล่อนนี่ก็"

แอนนี่

"อะไร!?"

ชีต้า

"ไม่ได้ว่าอะไร"

เก๋

"เธอกินหมดเหรอ?"

แอนนี่

"เราชื่อแอนนี่"

เก๋

"แอนนี่กินหมดเหรอ?"

แอนนี่

"เรากินหมด"

เก๋

"แล้วในจานเธอล่ะ?"

แอนนี่

"เออน่า"

เก๋

"เราขอของเราครึ่งนึงได้ไหม?"

แอนนี่

"อะไร!?"

เก๋

"เราแค่ขอของเราคืนหน่อยเดียว"

แอนนี่

"ให้มาแล้ว จะอะไรอีก เออ"

พลอยเหลือบมองมาทางเก๋ แอนนี่กับชีต้า

ไลลาเดินมาที่โต๊ะเก๋

ไลลา

"คืนให้เขาไป"

แอนนี่

"อะไร?"

ไลลา

"คืนให้เขาไป"

แอนนี่

"ก็เขาให้แล้ว จะคืนทำไม?"

ไลลา

"เขาไม่ได้ให้ เธอตักของเขามา"

ไลลาตักอาหารของเก๋จากจานของแอนนี่ใส่คืนในจานของเก๋

ไลลา

"พวกเธอสองคนไปนั่งที่โต๊ะอื่นได้ไหม?"

แอนนี่

"จะนั่งตรงนี้"

ไลลาจับมือเก๋

ไลลา

"มานั่งโต๊ะเดียวกันกับเรา อย่าลืมเอาจานมาด้วยนะ"

ไลลาพาเก๋ไปนั่งที่โต๊ะเดียวกันสองคน พลอยชำเลืองตามองทั้งสองคนจากโต๊ะของตัวเอง

ไลลา

"เธอชื่ออะไรเหรอ?"

เก๋

"เก๋"

ไลลา

"เราชื่อไลลานะ มาหาเราได้ตลอดนะ"

ฉากภายใน: ทางเดินเข้าห้องพักหญิง

ไลลากับเก๋เดินมาด้วยกัน

ไลลา

"เก๋ร้องเพลงบ้างหรือเปล่า?"

เก๋

"ปกติร้องตอนเวลาว่าง"

ไลลา

"เก๋ร้องให้เราฟังหน่อยได้ไหม? นี่ เก๋ เดี๋ยวมาที่ห้องเรานะ"

เก๋

"ค่ะ"

ไลลาเปิดประตูห้องพักของตน แล้วไลลากับเก๋ก็เข้าไปในห้องของไลลา

ฉากภายใน: ห้องพักของไลลา

ไลลา

"เก๋ลองร้องเพลงให้เราฟังก่อนเลย"

เก๋ร้องเพลงให้ไลลาฟัง

ฉากภายใน: ทางเดินเข้าห้องพักหญิง

แอนนี่กับชีต้าเดินมาแล้วได้ยินเสียงเก๋ร้องเพลง

แอนนี่

"เสียงใครวะ?"

แอนนี่กับชีต้าเดินไปหาต้นเสียง แล้วเห็นเก๋ร้องเพลงให้ไลลาฟังอยู่ในห้องพักของไลลา

แอนนี่

"ฉิบหายแล้ว"

ชีต้า

"เขาร้องเก่งกว่าแอนนี่อีกว่ะ"

แอนนี่

"ให้พูดใหม่อีกที...ฉันจะได้เป็นโวคอลไหมวะ?"

ชีต้า

"ไม่รู้ว่ะ"

แอนนี่

"ไม่ได้เป็นแล้วล่ะแบบนี้"

ชีต้า

"แล้วแกจะทำอะไร?"

แอนนี่

"ใช้ให้ทำอะไรทำด้วย"

ฉากภายใน: ห้องของไลลา

ไลลา

"เดี๋ยวต้องไปซ้อมร้องเพลงด้วยกันแล้ว เก๋ไปกับเรานะ"

ฉากภายใน: ห้องซ้อมร้องเพลง

ครูฝึกร้องเพลง

"เอาล่ะ ทุกคนมาพร้อมแล้วใช่ไหม?"

ทุกคน

"ครับ/ค่ะ"

ครูฝึกร้องเพลง

"เอาล่ะ เรามาเริ่มกันเลย"


วันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2566

 บทหนัง: สัตว์ประหลาด

ผู้เขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

ฉากภายนอก: สนามเด็กเล่น ตอนเย็น


วันศุกร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2566

 “​เรียบร้อย๸ี​แล้วนะ​”

“๨่ะ​ ส่วนมา๥หนู๥็​ไม่๨่อยมี๦อ๫​ใ๮้อะ​​ไรอยู่​แล้ว”

๭ันบอ๥พลา๫มอ๫๥ระ​​เป๋า​เ๸ินทา๫​ใบ​ให๱่ที่วา๫อยู่๹ร๫หน้า​และ​ถอนหาย​ใ๬ออ๥มา๮้าๆ​ ๥่อน๬ะ​หัน​ไปมอ๫รอบๆ​อี๥๨รั้๫

“๦อ​โทษนะ​​ไอ๬ั๫ ​เพราะ​ป๊า​แท้ๆ​ ลู๥ถึ๫​ไ๸้ลำ​บา๥น่ะ​”

“​ไม่​ไ๸้ลำ​บา๥อะ​​ไรสั๥หน่อย” 

๭ันยิ้ม​ให้พ่อ๦อ๫๭ัน ๸็อ๥​เ๹อร์ อา๥าสะ​ ฮิ​โร๮ิ ที่พู๸๦ึ้น๥่อนที่๬ะ​ทำ​หน้ารู้สึ๥ผิ๸ ​เพราะ​๫าน๦อ๫พ่อที่​เป็นทั้๫นั๥ประ​๸ิษ๴์​และ​นั๥วิทยาศาส๹ร์ทำ​​ให้พว๥​เรา๹้อ๫ย้าย​ไปนู่นนี่​เป็นประ​๬ำ​๭ัน​เอ๫๥็๨่อน๦้า๫ที่๬ะ​๮ิน​แล้ว อี๥อย่า๫มัน๨ือ๫านที่ท่านรั๥​และ​​แม้ว่า๬ะ​๹้อ๫ย้าย​ไป​ไหนบ่อยๆ​​แ๹่พ่อ๥็รั๥​และ​๸ู​แล๭ัน๸้วย๹ัว​เอ๫มา๹ลอ๸

๭ัน๮ื่อ ​ไฮบาระ​ ​ไอ ๬ะ​ 13 ย่า๫​เ๦้า 14 ปี​แล้ว ​แม่​แท้ๆ​๦อ๫๭ันประ​สบอุบั๹ิ​เห๹ุ​และ​​เสีย๮ีวิ๹๹ั้๫​แ๹่๭ันยั๫​เล็๥ๆ​หลั๫๬า๥นั้นพ่อ๦อ๫๭ัน๥็พา๭ัน๹ระ​​เวน​ไปทั่ว​โล๥​เพื่อทำ​๫าน๦อ๫​เ๨้า (๹อนนั้น๭ัน​เพิ่๫๬ะ​5 ๦วบ) นั้นทำ​​ให้๭ัน​แทบ๬ะ​๬ำ​อะ​​ไร​เ๥ี่ยว๥ับบ้าน​เ๥ิ๸๹ัว​เอ๫​ไม่​ไ๸้​เลย ​เอา๬ริ๫ๆ​๥็​ไม่รู้ว่า๨วร​เรีย๥ที่​ไหนว่าบ้าน๸ี

“๨รั้๫นี้๬ะ​อยู่นานมั้ย๨ะ​”

“​เอ... ​ไม่​แน่​ใ๬​เหมือน๥ัน ​แ๹่ว่า​โปร​เ๬๨๨รั้๫นี้ป๊าทำ​๥ับ​เพื่อนน่ะ​​ไอ๬ั๫​เอ๫๥็​เ๨ย​เ๬อ​เ๨้า​เหมือน๥ันนะ​ ​แ๹่๨ิ๸ว่า๨๫๬ำ​​ไม่​ไ๸้หรอ๥มั้๫ อ้อ ป๊า​ไปสมั๨ร​โร๫​เรียน​ให้​ไอ๬ั๫​แล้วน้า ถึ๫๬ะ​​เ๦้า๥ลา๫​เทอม​แ๹่๥็​ไม่มีปั๱หา”

“​ไม่​ไ๸้ห่ว๫​เรื่อ๫นั้นสั๥หน่อย”

“ป๊า๥็๬บ๬า๥ที่นั้น ​เ๸็๥ที่นั้น๹้อ๫​เ๦้า๥ลับ​ไอ๬ั๫​ไ๸้๸ี​แน่ๆ​”

“หนู​ไม่สน​ใ๬​เรื่อ๫​แบบนั้นหรอ๥๨่ะ​ ​โร๫​เรียนมีมา๹รา๴าน๥็​โอ​เ๨​แล้ว”

            “๮ุ๸นั๥​เรียน๱ี่ปุ่นนี้มัน๹้อ๫​แหล่ม​แน่นอน *0*”

            “หนู​ใส่อะ​​ไรมัน๥็๸ีหม๸​แหละ​น้า - -“

            “๹ื่น​เ๹้น๬ั๫​เลยน้า ^O^

            ๭ันมอ๫พ่อนิ่๫ๆ​๥่อน๬ะ​ถอนหาย​ใ๬​และ​ยิ้มออ๥มา

            “​ไม่๹้อ๫​เป็นห่ว๫หนูหรอ๥น้า หนู​โอ​เ๨ สบายมา๥”

วันอาทิตย์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2566

 


ชิซูกะ อิชิกามิ สาวชาวญี่ปุ่น ปรึกษากับไอ คายาโนะเพื่อนสาวคนสนิทของเธอเรื่องการเขียนบทหนังแนวสยองขวัญส่งให้กับค่ายหนัง อารียา ฟิล์ม ชิซูกะกับไอช่วยกันคิดบทจากทุกสิ่งรอบตัว ไอนัดแนะกับชิซูกะไปเที่ยวที่หมู่บ้านสาไรซอย9 ตำบลท่าช้าง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อหาอะไรก็ตามที่ใช้เขียนเป็นหนังสยองได้เขียนลงไปในบทหนัง ที่นี่เธอได้ข้อมูลผ่านคำพูดของคนในพื้นที่เกี่ยวกับ การฆ่ากัน การจ้างวานฆ่า นักฆ่ารับจ้างมืออาชีพที่ฉลาดที่สุดที่หลอกตำรวจให้เข้าใจผิดซึ่งนักฆ่ารายนี้ได้รับการจ้างวานจากคู่กรณีของเหยื่อว่าให้ไล่ล่าเหยื่อให้นานที่สุดโดยไม่ฆ่าเหยื่อเพื่อที่ผู้จ้างวานจะได้รู้สึกสนุกและสะใจกับชะตากรรมของเหยื่อ อุบัติเหตุในทุกสถานที่ของพื้นที่นี้ สัตว์ป่าสัตว์มีพิษที่ชุกชุม การตายจากการตกจากความสูง หมอผี ผู้บูชาปีศาจ การตายในพื้นที่ปิด การตายในน้ำ การตายในท่อระบายน้ำ ชิซูกะกับไอได้พบกับ จอห์น หนุ่มหน้าตาหล่อ สูงประมาณ180ซม. มีปานที่คอและข้อมือซ้าย หลังจากนั้น ชิซูกะ ไอ จอห์นนี่ เจอกับเรื่องเหนือธรรมชาติเกิดขึ้นรอบตัวพวกเขาทำให้พวกเขาทั้งสามคนเกือบเอาชีวิตไม่รอด พวกเขาทั้งสามคนรวบรวมข้อมูลหาวิธีแก้อาถรรพ์จนกระทั่งพวกเขาได้เจอกระดาษปาปิรัสแผ่นหนึ่งทำให้รู้ว่าตัวจอห์นนี่ในชาติที่แล้วเป็นทั้งพระและนักวิทยาศาสตร์ในอียิปต์โบราณและชิซูกะกับไอเผชิญชะตากรรมร่วมกันกับจอห์นนี่ในชาติที่แล้ว ตัวจอห์นนี่ในชาติที่แล้วได้ทำการทิ้งข้อมูลให้กับตัวจอห์นนี่เองที่เกิดมาในชาตินี้ไว้ล่วงหน้า โดยข้อมูลทั้งหมดถูกแยกออกจากกัน และในข้อมูลทั้งหมดนั้นจะมีเบาะแสบอกใบ้ถึงที่อยู่ของข้อมูลอื่นๆจนกว่าจะรวบรวมครบ ทั้งสามคนตามเบาะแสจนรวบรวมข้อมูลได้ครบทั้งหมด ซึ่งข้อมูลจากจอห์นนี่ในชาติที่แล้วได้บอกไว้ว่า ตัวจอห์นนี่ในชาติที่แล้วเป็นพระในรัชสมัยฟาโรห์ที่น่ารังเกียจคนหนึ่ง ตัวจอห์นนี่ในชาติที่แล้วได้เขียนวิธีเป็นฟาโรห์ที่ดีและไม่น่ารังเกียจให้กับฟาโรห์คนนั้น แต่ฟาโรห์คนนั้นสั่งฆ่าจอห์นนี่ในชาติที่แล้วทันที ชิซูกะกับไอในชาติที่แล้วเป็นผู้ช่วยของจอห์นนี่ เมื่อทั้งสามคนในชาติที่แล้วรู้ว่าฟาโรห์สั่งฆ่าจอห์นนี่ ไอกับชิซูกะในตัดสินใจจะเดินทางไปฆ่าฟาโรห์ทันที แต่จอห์นนี่ในชาติที่แล้วบอกว่ามันเสี่ยงเกินไปถึงอย่างนั้นไอกับชิซูกะก็ฆ่าฟาโรห์อยู่ดี ฟาโรห์กลายเป็นวิญญาณแค้นตามฆ่าทั้งสามคนในชาติที่แล้ว เมื่อจอห์นนี่รู้เรื่องวิญญาณของฟาโรห์ จอห์นนี่ในชาติที่แล้วได้ทำการเขียนข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องนี้ พร้อมกับข้อมูลเสริมว่า ฟาโรห์คนนี้เป็นเจ้าเล่ห์เหลี่ยมร้าย แม้จะตายไปแล้วแต่ยังคงเจ้าเล่ห์อยู่นั่นทำให้วิญญาณฟาโรห์คนนี้ไม่ต้องไปนรกเพื่อให้อานูบิสพิพากษาและไม่มีใครนำวิญญาณฟาโรห์คนนี้ลงนรกได้ จอห์นนี่ในชาติที่แล้วได้บอกไว้ว่าวิธีเดียวที่จะจัดการวิญญาณฟาโรห์คนนี้ได้คือต้องอัญเชิญเทพอานูบิสมาลากวิญญาณฟาโรห์คนนี้ลงนรกไปเองโดยบอกวิธีอัญเชิญเทพอานูบิสเอาไว้ด้วย ซึ่งเมื่อตัวจอห์นนี่ในชาติที่แล้วเขียนข้อมูลทั้งหมดนี้เสร็จเขาได้ทำการคำนวณล่วงหน้าไว้ว่าตัวเขาที่จะเกิดใหม่ในชาตินี้จะเป็นใครได้บ้าง

จากนั้นเรื่องเหนือธรรมชาติรอบตัวทั้งสามคนเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ


วันเสาร์ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2566

บทหนัง: คนรักของศตวรรษที่20ก่อนคริสตศักราช

 บทหนัง: คนรักของศตวรรษที่20ก่อนคริสตศักราช

ผู้เขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

วันจันทร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2566

Screenplay: Nuclear Monster

 Screenplay: Nuclear Monster

Me
"The day before yesterday tv news report damage of village near my village and mysterious missing people the blackout happened the millitary's radar are disabled after the earthquake all electronics devices are destroyed and something disrupts radio traffic some nitrogen dioxide are detected around that village area no one can find the causes that same day all my friends are missing to and i report about disappearance of my friends to police"
"

วันอังคารที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2566

 

 Plotหนัง(ยังไม่ได้เขียนเป็นบทหนัง) โดย ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

ที่หมู่บ้านสาไร หมู่5 ต.ท่าช้าง อ.นครหลวง จ.พระนครศรีอยุธยา กลุ่มคนเห็นแก่ตัวประกอบด้วยผู้ชายจำนวน5คน ได้แก่ คนที่ชื่อ อาร์ท ภูมิ กัน แม็กซ์ ร็อค ถูกกลุ่มคนลึกลับลักพาตัวมา กลุ่มคนลึกลับทรมานกลุ่มคนเห็นแก่ตัวทั้ง5คนนั้น จากนั้นกลุ่มคนลึกลับก็ส่งกลุ่มคนเห็นแก่ตัวทั้ง5คนนั้นไปอยู่บ้านร้างหลังเล็กๆหลังหนึ่ง  ออทิสติกชื่อ จอห์นนี่ และผู้หญิงที่ชื่อ ใบเตย ถูกกลุ่มคนลึกลับลักพาตัวไปยังบ้านร้างหลังเดียวกันด้วยเช่นกัน จอห์นนี่ ใบเตย ต่างคนต่างเอาตัวรอดจากกลุ่มคนเห็นแก่ตัวทั้ง5คนและเอาตัวรอดจากกลุ่มคนลึกลับด้วย กลุ่มคนเห็นแก่ตัว5คนนั้นเมื่อรู้ว่ากลุ่มคนลึกลับคือฆาตกรต่อเนื่องที่มารวมตัวกันจับคนหลายๆคนมาอยู่รวมกันเพราะเชื่อว่าวิญญาณของคนที่กลุ่มคนลึกลับได้ฆ่าไปกำลังตามหลอกหลอนจึงจับกลุ่มคนเห็นแก่ตัวทั้ง5คนมาให้วิญญาณตามหลอกหลอนแทนก็เริ่มทวีความเห็นแก่ตัว ความชั่ว ความเลว ความต่ำช้าเลวทรามขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั้ง4ใน5กลุ่มคนตายเพราะการกระทำของตัวเองเพียงคนเดียวล้วนๆ เหลือรอดมาแค่1คนที่พยายามจะไปข่มขืนสาว1ในกลุ่มคนลึกลับจนโดนสาวในกลุ่มคนลึกลับคนนั้นฆ่าตาย จอห์นนี่กับใบเตยค้นพบจุดประสงค์ของกลุ่มคนลึกลับ จอห์นนี่กับใบเตยหลบหนีจากบ้านร้างหลังนั้นในตอนกลางคืนที่มืดสนิทไปยังทุ่งนาร้างที่อยู่ติดกับทางรถไฟที่ไม่ได้ใช้ กลุ่มคนลึกลับไล่ตามจอห์นนี่กับใบเตยไป จอห์นนี่กับใบเตยวิ่งหนีกลุ่มคนลึกลับผ่านทุ่งนาร้างที่ติดกับทางรถไฟที่ไม่ได้ใช้ไปยังถนนที่ถูกทิ้งร้างมีปั๊มน้ำมันร้างบ้านร้างหลายหลังห้องน้ำสาธารณะที่ถูกทิ้งร้างเสาโทรศัพท์ร้างและมีภูเขาขนาดใหญ่ล้อมรอบและทุ่งนาร้างขนาดใหญ่ที่อยู่ทั้งสองข้างทางของถนนมีดงกล้วยรกๆอยู่บนคันนาของทุ่งนาทั้งหมดนั้น มีเสาไฟแต่ไม่มีแสง มีอุปกรณ์ในชีวิตประจำวันอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ข้าวของเครื่องใช้ที่บ่งบอกว่ามีคนนับพันคนเคยอาศัยอยู่ที่นี่แต่ใช้ไม่ได้และของทั้งหมดถูกทิ้งมานานกว่า30ปี จอห์นนี่กับใบเตยตัดสินใจวิ่งหนีต่อไปอีกจนถึงทุ่งหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตาพร้อมกับโต๊ะจีนนับพันโต๊ะกับอาหาร,ขวดน้ำเกลื่อนกลาดและไม่มีคนอยู่เลย(เพราะที่นี่คือทุ่งหญ้าที่ถูกทิ้งร้าง) ทุกที่ที่จอห์นนี่กับใบเตยวิ่งผ่านไปมีเสียงรถ,เสียงรถไฟจากที่ไกลหลายสิบกิโลเมตรดังขึ้นเสมอในขณะที่ทุกที่ที่จอห์นนี่กับใบเตยวิ่งผ่านไปไม่มีรถอะไรเลย กลุ่มคนลึกลับไล่ตามจอห์นนี่กับใบเตยมาจนถึงถนนร้างแต่กลุ่มคนลึกลับก็ถูกผีฆ่าตายหมดทุกคนบนถนนร้างนั้น ผีตามจอห์นนี่กับใบเตยไปจนถึงทุ่งหญ้าร้างที่มีโต๊ะจีน ผีค้นพบว่าแท้จริงแล้วจอห์นนี่กับใบเตยเป็นเหยื่อของกลุ่มคนลึกลับ วิญญาณของผีจึงสลายหายไป


ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

เบอร์โทรศัพท์: 0933603821

E-mail: ultramanvssupersentai@gmail.com

Plotหนัง(ยังไม่ได้เขียนเป็นบทหนัง)

 Plotหนัง(ยังไม่ได้เขียนเป็นบทหนัง) โดย ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

ที่หมู่บ้านสาไร หมู่5 ต.ท่าช้าง อ.นครหลวง จ.พระนครศรีอยุธยา กลุ่มคนเห็นแก่ตัวประกอบด้วยผู้ชายจำนวน5คน ได้แก่ คนที่ชื่อ อาร์ท ภูมิ กัน แม็กซ์ ร็อค ถูกมนุษย์ต่างดาวที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์โลกลักพาตัวมาทำการทดลอง มนุษย์ต่างดาวทำการทดลองเก็บข้อมูลทางด้านชีววิทยาของกลุ่มคนเห็นแก่ตัวทั้ง5คนนั้น จากนั้นบรรดามนุษย์ต่างดาวก็ส่งกลุ่มคนเห็นแก่ตัวทั้ง5คนนั้นไปอยู่หมู่บ้านกลางป่าที่อยู่ในพื้นที่พิเศษที่ทำให้ไม่สามารถออกจากหมู่บ้านกลางป่านั้นสู่โลกจริงได้ โดยในการส่งมนุษย์โลกไปยังหมู่บ้านในพื้นที่พิเศษเพราะมนุษย์ต่างดาวมีจุดประสงค์ต้องการเก็บรวบรวมข้อมูลของมนุษย์โลกในแง่ของจิตใจ ออทิสติกชื่อ จอห์นนี่ และผู้หญิงที่ชื่อ ใบเตย ถูกลักพาตัวไปทำการทดลองแบบเดียวกันด้วยเช่นกัน จอห์นนี่ ใบเตย ต่างคนต่างเอาตัวรอดจากกลุ่มคนเห็นแก่ตัวทั้ง5คนและเอาตัวรอดจากมนุษย์ต่างดาวด้วย กลุ่มคนเห็นแก่ตัว5คนนั้นเมื่อรู้ว่าเจอกับมนุษย์ต่างดาวก็เริ่มทวีความเห็นแก่ตัว ความชั่ว ความเลว ความต่ำช้าเลวทรามขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั้ง4ใน5กลุ่มคนตายเพราะการกระทำของตัวเองเพียงคนเดียวล้วนๆ เหลือรอดมาแค่1คนที่พยายามจะไปข่มขืนมนุษย์ต่างดาวสาวจนโดนมนุษย์ต่างดาวฆ่าตาย จอห์นนี่กับใบเตยค้นพบจุดประสงค์ของมนุษย์ต่างดาวนั่นก็คือ เก็บรวบรวมข้อมูลของมนุษย์โลกเพื่อใช้ในการวางแผนทำลายเผ่าพันธุ์มนุษยชาติ จอห์นนี่กับใบเตยค้นพบวิธีทำลายพื้นที่พิเศษ จอห์นนี่กับใบเตยทำลายพื้นที่พิเศษและหลบหนีจากมนุษย์ต่างดาวได้สำเร็จ

วันอาทิตย์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2566

บทหนัง:ล่าเดือด ไล่ดุ(เปลี่ยนเป็นหนังไซไฟ)

  บทหนัง:ล่าเดือด ไล่ดุ(เปลี่ยนเป็นหนังไซไฟ)
คนเขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

ฉากภายนอก: หน้าบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านสาไร หมู่5 ต.ท่าช้าง อ.นครหลวง จ. พระนครศรีอยุธยา กลางวัน



จอห์นนี่หนุ่มอายุประมาณ23-24ปี สูง180ซม. ผมดำ มีปานที่คอและปานที่แถวๆข้อมือซ้าย กำลังจะเดินออกมาหน้าบ้าน



ตอนที่จอห์นนี่รับโทรศัพท์ก็มีลูกดอกประหลาดใส่ถนนหน้าบ้านที่จอห์นนี่อยู่ ลูกดอกเมื่อถึงพื้นก็เกิดการระเบิดขนาดเล็กๆ

เสียงในโทรศัพท์

"เกิดอะไรขึ้นวะ จอห์นนี่!?"

จอห์นนี่

"มีคนยิงใส่บ้านฉัน"

เสียงในโทรศัพท์

"ว่าไงนะ!?"

จอห์นนี่

"มีคนยิงใส่บ้านฉันโว้ย แล้วถ้าเป็นนาย นายจะยังโทรศัพท์อยู่ไหมถ้าโดนไล่ยิงเนี่ย!? วางสายเดี๋ยวนี้"

Continuous

โทรศัพท์ถูกวางสายแล้ว จากนั้นก็มีเข็มถูกยิงใส่ไม่ลดละ จอห์นนี่วิ่งหนีไปตามถนน  จอห์นนี่ไปหาจักรยานที่อยู่แถวนั้นขี่มันตามถนนไปเรื่อยๆ   มีรถประจำทางแซงหน้าจอห์นนี่ไปพอดี จอห์นนี่ขี่จักรยานให้เร็วที่สุดแล้วกระโดดเข้ารถประจำทางไป  จอห์นนี่ตัดสินใจลงจากรถตรงหน้าโรงงานยาที่ถูกทิ้งร้างแห่งหนึ่ง

ฉากภายนอก: โรงงานยาที่ถูกทิ้งร้างแห่งหนึ่ง กลางวัน

 จอห์นนี่ใช้โทรศัพท์โทรไปหาใครซักคน

จอห์นนี่

"เฮ้  ตอนนี้ฉันโดนไล่ฆ่าอยู่ ฉันอยากให้ช่วยหน่อย"

เสียงในโทรศัพท์

"ช่วยอะไร?"

จอห์นนี่

"โทรหาเจมส์ พามาที่ที่ฉันบอก นายหากระดาษมาเขียนชื่อสถานที่ไว้ก่อน"


เสียงในโทรศัพท์

"จะทำอะไรวะ?"

จอห์นนี่

"ฉันจะให้เจมส์เป็นเหยื่อล่อคนที่พยายามฆ่าฉัน พอมันโผล่หน้ามาให้เห็น ฉันจะฆ่ามันเอง"

หลังจอห์นนี่บอกที่อยู่ของโรงงานยาที่ถูกทิ้งร้างให้ไปแล้ว จอห์นนี่ก็วางสายแล้วออกมาจากห้อง แล้วจอห์นนี่ก็เดินสำรวจโรงงานยาที่ถูกทิ้งร้าง เห็นมีดขึ้นสนิมอยู่บนพื้นสองเล่ม จอห์นนี่เก็บมีดขึ้นสนิมทั้งสองเล่มนั้นไว้ แล้วจอห์นนี่ก็เดินใช้มีดขึ้นสนิมตัดไม้จากต้นไม้ที่ขึ้นในบริเวณโรงงานจากนั้นใช้มีดขึ้นสนิมเหลาไม้เหล่านั้นให้แหลม

เจมส์มาที่โรงงานยาที่ถูกทิ้งร้าง

เจมส์

"ให้ทำอะไรวะ จอห์นนี่?"

จอห์นนี่

"ถอดเสื้อออก"

เจมส์

"ว่าไงนะ!?"

จอห์นนี่

"ถอดเสื้อออกให้ฉันเดี๋ยวนี้!!!!"


เจมส์ถอดเสื้อออก จอห์นนี่ก็ถอดเสื้อเหมือนกันแล้วก็เอาเสื้อเจมส์มาใส่

จอห์นนี่

"ใส่เสื้อของฉันซะ"

เจมส์

"อะไรนะ!?"

จอห์นนี่

"ใส่เสื้อของฉัน!!!!!!"

จอห์นนี่

"ทีนี้ นายก็ออกไปข้างนอก"

เจมส์

"เพื่อ!?"

จอห์นนี่

"ไปเถอะน่า!!!!!!!!!!"

Continuous

เจมส์ออกนอกโรงงานยาร้าง จอห์นนี่ก็ไปหลบอยู่ตรงทางกำแพงของโรงงานยาร้างที่อยู่ติดกับถนน เจมส์ลับสายตาไปแล้วจอห์นนี่ก็ออกไปนอกโรงงานยาร้างเพื่อตามเจมส์ไปเรื่อยๆแต่ก็ไม่ทัน เจมส์หายไป จอห์นนี่ตัดสินใจกลับเข้าไปในโรงงานยาร้าง

จอห์นนี่เดินสำรวจบริเวณภายนอกของโรงงานยาร้างอีกครั้ง จากนั้นจึงเดินเข้าไปในบริเวณภายในของโรงงานยาร้าง

บริเวณภายในของโรงงานยาร้าง

ฉากภายใน: แผนกโม่ยาของโรงงานยาร้าง

ภายในนี้ จอห์นนี่พบเพียงแค่เครื่องโม่ยาเท่านั้น

ฉากภายใน: แผนกทำแกรนูลของโรงงานยาร้าง

ภายในนี้จอห์นนี่พบเครื่องมือสำหรับทำแกรนูลจำนวนมาก

ฉากภายใน: แผนกเคลือบยาของโรงงานยาร้าง

ภายในนี้จอห์นนี่พบเครื่องเคลือบอัตโนมัติ

ฉากภายใน: แผนกอัดเม็ดยาของโรงงานยาร้าง

ภายในนี้จอห์นนี่พบเครื่องอัดเม็ดยา

Continuous 

เกิดเสียงที่เหมือนเสียงก้าวเท้าเดินที่ดังมากๆขึ้น จอห์นนี่หันหาต้นเสียง จากนั้นเดินกลับเข้าไปที่แผนกเคลือบยา แผนกทำแกรนูล แผนกโม่ยาตามลำดับ จากนั้นจอห์นนี่จึงเดินออกไปบริเวณภายนอกของโรงงานยาร้าง

เมื่อจอห์นนี่ออกมาที่บริเวณภายนอกของโรงงานยาร้าง เข็มก็ถูกยิงมาอีกครั้ง จอห์นนี่วิ่งหนีเข็มนั้นเข้าไปในแผนกโม่ยา เข้าไปแอบอยู่ตรงผนังใกล้ประตู จอห์นนี่ปิดประตูไว้ เสียงโทรศัพท์ของจอห์นนี่ดังขึ้น

จอห์นนี่

"โทรมาได้จังหวะเลยว่ะ จะโดนฆ่าเอา"

เสียงในโทรศัพท์

"อ่า โทษทีๆ"

โทรศัพท์วางสายไป

ที่เปิดประตูหมุน จากนั้นประตูก็ค่อยๆเปิดออกช้าๆจนสุด จอห์นนี่ใช้ไม้ปลายแหลมที่เหลาเตรียมไว้แทงออกไปข้างนอกหลายทีจากนั้นจึงวิ่งเข้าไปในแผนกทำแกรนูลปิดประตูไว้วิ่งเข้าไปแผนกเคลือบยาปิดประตูวิ่งเข้าแผนกอัดยาแล้วปิดประตูไว้ จอห์นนี่เข้าไปแอบหลังเครื่องอัดยา มีเสียงประตูเปิดสองครั้ง จากนั้นที่เปิดประตูแผนกอัดยาก็หมุนแล้วประตูก็ค่อยเปิดออกช้าๆจนสุด เงียบสงัดอยู่พักหนึ่ง จากนั้นจึงมีเสียงเหมือนเสียงก้าวเท้าดังขึ้นจากนั้นเสียงก้าวเท้าเดินก็เงียบไป แล้วมีเสียงอะไรบางอย่างกระทบกับพื้น มีเข็มถูกยิงใส่เครื่องอัดยา1เล่มจากนั้นก็มีเข็ม1เล่มถูกยิงใส่พื้นเลยด้านหลังจอห์นนี่ไป จากนั้นก็มีเข็มถูกยิงออกมาจากต่อเนื่อง จอห์นนี่โยนไม้ปลายแหลม1ไม้ออกไป มีเข็มหลายเล่มถูกยิงไปยังไม้ปลายแหลมไม้นั้น เกิดความเงียบงันชั่วขณะหนึ่ง

เช้าจอห์นนี่ก็ออกจากโรงแรมขึ้นรถประจำทางไปพักที่กรุงเทพ  จอห์นนี่ลงจากรถแล้วก็เห็นฝูงชนมุงดูอะไรบางอย่าง จอห์นนี่พยายามเข้าไปดูแล้วก็พบ ศพของเจมส์สภาพศพของเจมส์ก็มีแต่อวัยวะภายในกับเลือดทะลักเต็มไปหมด จอห์นนี่เดินเข้าไปในโรงแรมแล้วเข้าห้องพัก

ฉากภายใน: ห้องพักในโรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงเทพ

จอห์นนี่เปิดดูทีวี นักข่าวพูดรายงานคดีฆาตกรรมเจมส์ จอห์นนี่ทำท่านั่งคิด แล้วฟุบหลับลงไปกับพื้นห้อง

จอห์นนี่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเห็นหีบไม้อันหนึ่งจอห์นนี่เปิดหีบออกดูเห็นหัวใจอยู่ในหีบนั้น จอห์นนี่ออกไปจากห้องพัก

Continuous

จอห์นนี่เดินบนทางเท้าไปเรื่อยๆมองทุกคนไปมาที่พลุกพล่านอยู่ในย่านนั้น ในขณะที่ทุกคนเดินผ่านตัวจอห์นนี่ไปโดยไม่ได้สังเกตุตัวจอห์นนี่ที่กำลังมองดูทุกคนอยู่

เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น จอห์นนี่เปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดูการแจ้งเตือน พบSMSที่เขียนว่า"เป็นเหยื่อที่ล่ายากมาก"   จอห์นนี่พยายามมองดูทุกคนในที่นั้น ไม่มีใครมีโทรศัพท์อยู่ในมือไม่มีใครอยู่ในตู้โทรศัพท์สาธารณะไม่มีใครใส่หูฟังบลูทูธ จอห์นนี่เดินหน้าบนทางเท้าต่อไปจนถึงห้างขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง จอห์นนี่เดินหาร้านหนังสือที่อยู่ในห้างนั้น เข้าไปในร้านหนังสือ หาหนังสือเกี่ยวกับอาชญากรรมและการเอาตัวรอดมานั่งอ่านอยู่ในนั้น จอห์นนี่ออกมาข้างนอกห้างเก็บขวดแก้วกับกระดาษหนังสือพิมพ์มาจากพื้นที่โล่งที่ไม่มีใครอยู่ เดินกลับเข้าไปในห้องของโรงแรม เปิดทีวีให้มีเสียง วางกระดาษหนังสือพิมพ์ลงบนพื้น เอาขวดแก้วเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำให้เสียงดัง แล้วขงดแก้วทุบลงกับพื้นห้องน้ำจนแตกแล้วเอาเศษขวดแก้วที่แตกไปซ่อนไว้ใต้เตียงนอน เศษแก้วหนึ่งชิ้นเอาวางไว้ใต้เตียงแล้ววางโทรศัพท์ไว้บนเตียง ปิดผ้าม่านหน้าต่างโรงแรม เข้าห้องน้ำปิดน้ำแล้วเปิดน้ำอีกครั้งแล้วปิดอีก จอห์นนี่หยิบกระดาษหนังสือพิมพ์บนพื้นลงไปนอนแอบอยู่ใต้เตียง จอห์นนี่ดูเมนูรายการทีวีกับเวลาที่รายการเหล่านั้นออกฉาย รายการปัจจุบันฉายเวลา 13.00น. จอห์นนี่ดูทีวีจนกระทั่งเมนูรายการทีวีกลับมาอีกครั้งหลังรายการก่อนจบไป รายการทีวีต่อไปบนทีวีบอกว่าจะฉายเวลา15.00น. แล้วจอห์นนี่ก็หลับไป จอห์นนี่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า จอห์นนี่ดูห้องพัก ทุกอย่างยังเหมือนเดิม แล้วจอห์นนี่ก็ออกจากห้องพักเดินไปบนทางเท้าอีกครั้ง มองผู้คนในพื้นที่นั้น ยังคงไม่มีใครเล่นโทรศัพท์ หรือแสงสะท้อนจากเลนส์เลย เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น จอห์นนี่หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู พบSMSว่า "เอาเรื่อง เข้าถึงตัวไม่ได้ซักที"

จอห์นนี่หาซื้อชานมเย็นแถวนั้นจากนั้นจอห์นนี่ขึ้นรถประจำทางสายหนึ่งจนไปลงที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง

ฉากภายนอก: สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในกรุงเทพ กลางวัน

จอห์นนี่นั่งกินชานมเย็นไม่ใส่ไข่มุกอยู่ที่ม้านั่งจนหมดแล้วเอาแก้วชานมเย็นไปทิ้งลงที่ถังขยะ นั่งลงที่ม้านั่งขยับหัวมองผู้คนในสวนสาธารณะแห่งนั้น แล้วจอห์นนี่ก็ลุกจากม้านั่ง เดินบนทางเดิน มองผู้คนไปมา แล้วจากนั้นจอห์นนี่ก็เดินตรงไปข้างหน้าแล้วหายลับไปท่ามกลางผู้คนมากมายในสวนสาธารณะแห่งนั้น

ฉากภายนอก: ภูสอยดาว จังหวัดอุตรดิตถ์ กลางคืน

มีผู้คนอยู่ที่นี่จำนวนมากมาย ทั้งครอบครัวทั้งคู่รัก จอห์นนี่อยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้นในสภาพที่โดดเดี่ยว จากนั้นผู้คนทั้งหมดยกเว้นจอห์นนี่กลับบ้านไปหมดทุกคน จอห์นนี่ที่นั่งอยู่แหงนมองดาวบนท้องฟ้าตอนกลางคืน



                                                                             จบ


วันพุธที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566

Screenplay: Cloud monster Rain monster CO-LO-YU-DO

 Screenplay: Cloud Monster Rain Monster CO-LO-YU-DO

Written by Patipat Pinrat
Based on short story publish on Blogger written by Patipat Pinrat

EXT: Sarai village, Tha Chang subdistrict,Nakhon Luang district,Ayutthaya province-AFTERNOON
heavy rain fall here after rain stop the clouds move out to other place and then huge group of red clouds come here red rain fall from the red clouds red water that fall onto the ground move to combine together become the huge field of the red water and move go to absorb things people and animals.
Hear sound of cats and dogs.
When the entire village was absorb completely the red water vaporize itself become red water afloat to sky combine with the red clouds.
INT: ADSAWIN&LINDA's Home

ADSAWIN
"Linda will we go to the aquariam?"

LINDA
"We're not married couple."

ADSAWIN
"Wait what!? I'm brother and you're sister."
EXT: Outside Aquariam at Chonburi province-AFTERNOON
ADSAWIM&LINDA walk pass the starfish vat the water in starfish vat become red.
INT: Inside Aquariam at Chonburi province
When ADSAWIN&LINDA come inside that place are in chaos.

LINDA
"What are they running from?"

ADSAWIN&LINDA run to outside aquariam.
EXT: Outside Aquariam at Chonburi province-AFTERNOON
Huge red water that seperate to many field of red water are absorb buildings some people concrete roads concrete buildings concrete statues ADSAWIN&LINDA run from this place.
[Dissolve]
EXT: Bangkok-DAY
Red clouds are above here and red rain fall here and absorb anything here people and animals are in chaos plastic bags afloat in the air many cars hit together people are walk on each other to death daily life's things and foods are on the road all house/home/buildings/life forms was absorb by red rain.
The red water absorb 1 of Grippen jet in air force base's armory of Thailand but that Grippen are explode red water become red vapor afloat to sky.
Because the attack of red water make all oil and gas station at Bangkok are explode red water vaporize to red water combine with red clouds in the sky and afloat to other place.

TV NEWS REPORTER
"Here are Bangkok Victory Monument the red cloud and rain are attack bangkok as we seen behind me the Victory Monument is gone and on ground we found corpse of life forms that died from attack of red water now we found 3,058 deaths and 180,000 injuries."
INT: Scientist's Meeting Place

German scientist
"That red clouds and rain are mysterious natural phenomenon that science can't explain yet if we can explain about this red rain clouds then we can explain mysterious natural phenomenon in this world."

Japanese scientist
"That red rain clounds maybe new natural phenomenon."

The 180 centimetres tall guy with birthmark on his neck and left wrist with short black hair and brown eye name JOHNNY rise his left hand.

JOHNNY
"Sorry but i don't agree it's not natural phenomenon or variation of weather if we look at action of red rain clouds we can immediately summarize it is life form"

American Scientist
"Err sorry but do you have any evidences?"

JOHNNY
"The events the events are best evidence we are immediately know it is life form it look like life form more than non-living things which against the propertise of non-living things like water."

Japanese scientist
"If that it is so its action which absorb anything around it because it is life form it need food."

English scientist
"How we sure it is life form?"

JOHNNY
"For that case i'll find evidence and data for show to you all now it's 12 pm meeting must end if we must meeting again the meeting adminstration will contact everybody thank you"
EXT: Sarai village,Tha Chang subdistrict,Nakhon Luang district,Ayutthay province-AFTERNOON
When JOHNNY arrive here anyting are gone exept 10 home's ruins.
JOHNNY record this village video walk into 1 home he see the red water at 1 pot when he will record that red water that red water move to him JOHNNY pick 1 solanum fruit on the ground drop it in front of red water the red water absorb solanum fruit JOHNNY pick 1 matchs box on the ground torch the match drop it on the red water the red water voporize to red vapor JOHNNY run to outside the red vapor afloat to outside the home from inside the home the red vapor afloat to the sky JOHNNY see the sky the red clouds come here then ADSAWIN&LINDA appear the front of JOHNNY.

JOHNNY
"Are you tourist? Go to that trees it can hide us from the red rain clouds"

JOHNNY ADSAWIN LINDA go to the trees the red clouds afloat to other place.

ADSAWIN     LINDA
"Thank you" "Thank you"
INT: JOHNNY Rest room

The meeting admistration
"The meeting begin tomorrow 3 pm."

JOHNNY
"Ok"
INT: Scientist's meeting place

JOHNNY
"Alright now i have evidence and data that can explain that clouds and rain are life form"

The projector show JOHNNY's video on the screen show first shot of the video record by JOHNNY until the red water vaporize itself and afloat to the sky.

JOHNNY
"First attack is attack of Tha Chang subdistrict of Nakhon Luang district second attack is attack of Chonburi surprisingly all 2 attack are on online news website but nobody share those news become least known news maybe because it is on least known website while attack of bangkok is known to around the world."

All the scientists in meeting place see each other.

JOHNNY
"If we look on the map we'll found it attack from north to south then south to north it don't look like non-living thing it look like more life form besides at final part of video when it touched with fire it react to vaporized while any non-living thing aren't react with heat or any stimulation while life form have react with those stimulation such as if plant need more light the plant move to the light this is comfirmed it is life form."

American scientist
"If it just is the gas or some matter?"

JOHNNY
"If it just is some matter or the gas it's not the red rain is in video show it come to outside of the home and go to the sky any gas or matter even it is vaporized it can't go the sky completely in fact we must say it will not go the sky immediately clearly in front of our eyes."

Russian scientist
"So it's true it is life form"

Japanse scientist
"And possibilities of it is extraterrestrial life?"

JOHNNY
"Possible because we never found life form of this earth planet in form of living gas or living water ever."

English scientist
"If it come from outer space it is evidence to confirm that extraterrestrial are exist."

German scientist
"Yes."

The meeting admistration come in.

The meeting admistration
"Breaking news on television the attack of red rain clouds."

JOHNNY turn on the television.

Reporter in television
"Now the red rain clouds are afloat above the sky in Phra Nakhin Si Ayutthaya district Ayutthaya province the Ayutthaya train station was destroyed."

American scientist
"What!?"

Brazillian scientist
"Here!?"

Japanese scientist
"We just know it is life form but we don't know what about to do with it."

JOHNNY
"What about to do."
"Give me data news anything about Bangkok attack of red rain clouds i heard before it gone it vaporized i would like to know what happened."

The meeting admistration give many newspapers to JOHNNY.
JOHNNY read all newspapers.

JOHNNY
"Now i know."

Japanese scientist
"What?"

JOHNNY
"10 minutes before all red water vaporized 1 of air force's Grippen are exploded all oil and gas stations are explode at same time red water are voporized to red vapor immediately and my recorded video it vaporized because fire from a match."

Russian scientist
"So it mean it can't resist the heat."

JOHNNY
"Yes of we give the heat to it we can defeated it."

Reporter in television
"The red rain clouds attacking Ayutthaya wittayalai school."

American scientist
"Damn it."

JOHNNY
"Everybody we must escape from here quickly."

Everybody escape from here.
EXT: Phra Nakhon Si Ayutthaya district,Ayutthaya province-DAY
Red rain fall it absorb anything everywhere the red water pass anything was absorb by red water people and animals are scream then the red water vaporize itself go to the sky.
On the ground have many blood skeletons skulls that have organ inside it the eyes stomachs livers intestines seperate lie on the road.
Can see blood on everything everywhere.
INT: Prime minister's room

Prime minster
"I bring scientists around the world here because the damage from red rain clouds i would like you all solve this case, first i would like to know something of red rain clouds."

JOHNNY
"Yes sir, that red rain clouds are life form because it have reaction like life form more than non-living thing like water or any matters first attack is attack of Nakhon Luang second attack is attack of Chonburi third and fourth attack is attack of Bangkok and Nakhon Luang again it clearly it is life form because it have thoughts and for case that it is absorb anything possible it want foods."

Prime minister
"Alright for this work you must work with ministry of defense together start work today."

All scientists
"Yes sir."
INT: ministry of defense's meeting place

Minister of defense
"It clearly the red rain clouds damage anything and life so we must have any measure for the red rain clouds quickly as possible our data now confirmed the red rain clouds can't resist the heat but how we give the heat to it?"

JOHNNY
"In fact we can use the bombs the things we should do is find its location."

Minister of defense
"How we can find its location?"

JOHNNY
"The weather forecasting, the red rain clouds are in the form of the clouds and the rain surely to find its location now the thing we must to do is find its location and think of the plans later."

Weather reporter in television
"The red rain clouds are afloat over the sky at Nakhon Nayok province."
EXT: Abandoned mountains, Nakhon Nayok province-DAY
The army arrive.
The red clouds go to the ground.
Soldier 1
"What's that!?"

Russian scientist
"Why it is in the form of the rain before to the ground?"

The group of the red clouds are change its shape to 1 home then the some other clouds change its shape to people cows buffaloes that fit with anything that was absorb by the red water.

German scientist
"Then it mean the red clouds can change its own shape?"

Japanese scientist
"If it is why it absorb anything? Why it change its shape?"

JOHNNY
"Or possible it need its own fixed shape?"

American scientist
"Fixed shape?"

JOHNNY
"The red rain clouds don't have its own fixed shape it mean sometime it need fixed shap so it absorb anything."

Russian scientist
"So any it do because it need fixed shape?"

JOHNNY
"Maybe it absorb anything because it need its own fixed shape."

The shapeshifting clouds move to them the army open fire to the red clouds all tanks fire its cannon to the red clouds.
Some red clouds are gone because of attack all other red clouds afloat to the sky and go to other place.

Soldier 1
"Damn can't we destroy that damn rain clouds on the sky!?"

JOHNNY
"Maybe if we tied up the bombs with the balloons we may destroy it on the sky."

The data from weather satellite tell them the red rain clouds will go to abandoned place at Chonburi province.
EXT: Abandoned place,Chonburi province-DAY
The bombs are tied up with the balloons and the bombs are tied up with the woods.
The red clouds come here afloat over the sky above the bomb.
Sniper troops shoot wires that tied up the bombs with the woods the bombs that tied up with the balloons afloat to the sky hit the red clouds then explod.
The many red clouds are gone but the red clouds combined together and move to them attack them then they retreat.

Soldier 1
"Nearly killed."

Soldier 2
"Damn clouds are you gonna to kill all humankind!?"

JOHNNY
"It is the clouds monster rain monster."

While they retreat they open fire at the red clouds until all red clouds afloat back to the sky.

Soldier 1
"Hey where are we go?"

JOHNNY
"The red rain clouds are in the atmosphere it can afloat to everywhere so back to the bangkok will be good we need the new plans."

They go to Bangkok.
INT: Government's meeting place

Minister of defense
"The red rain clouds are dangerous than we think how we can fight it?"

Vice prime minister
"We try anyway we can the red rain clouds are dangerous we know its weakness is heat but anytime we use the heat attack it it immediately counterattack us how we can destroy all red rain clouds?"

JOHNNY
"I think we need reflect sunlight or anylight by the mirrors and focus the beam burn all the red rain clouds."

Minister of defense
"So we'll use this technique we need many and big mirrors enough to burn all red rain clouds let's create the light reflect mirrors now.

The meeting end everybody out of the meeting place.
INT: JOHNNY's rest room
JOHNNY come in the room walk to the closed window JOHNNY see red clouds on the sky and JOHNNY look down see ADSAWIN&LINDA on the road JOHNNY run to outside the room.
EXT: Road-AFTERNOON

ADSAWIN
"Oh you're the one who helped us?"

JOHNNY
"Yes i would like to ask you something what are you doing there? How you go there? And here again what are you doing here?"

LINDA
"When we arrived the Chonburi aquariam the red rain clouds attack us there we escape but red water from the red clouds are on the roads the buildings everywhere while we running we found 1 road that was not attacked by the red water so we're going on the bus escape from there we don't know where to go so we go there but the red rain clouds attack us there until you helped us someone driving car escape from the red rain clouds like us we go on his car decided to go home but our home have the red water the red water moving toward us we're on other's car one by one until we're arrive here."

JOHNNY
"Ok, i understood."

LINDA
"Can we in your room?"

JOHNNY
"Yes."

LINDA
"And what is your name?"

JOHNNY
"Johnny."

JOHNNY bring ADSAWIN&LINDA to his rest room.
The millitaries fire the fireworks to the red clouds until the red clouds afloat to other place.
INT: Johnny's rest room

ADSAWIN
"The attack of red rain clouds look similiar penalty from nature."

JOHNNY
"Nature are punish human over thousands years ago."

LINDA
"Mr.JOHNNY do you think this red rain clouds are punishment from nature?"

JOHNNY
"I don't know."

LINDA
"If all human was destroyed by the red rain clouds may good for the world more now human destroy nature until it hard to solve the problems everybody who say about destruction of nature are all never solve any problem and destroy nature on their own instead it good if human are extinct although the problems not gone but not the source of the problems."

JOHNNY
"Belive me everybody who say about the nature's problems are the one who destroy nature what they solve the problems? Never."

LINDA
"Do you think destroy the red rain clouds will be good?"

ADSAWIN
"We are attacked by the red rain clouds aren't we?"

LINDA
"Oh bro,whenever the millitary attack the red rain clouds they was counterattack i think it's time the nature want human extinct."

JOHNNY
"I would like to know as well is my action right? Human fight nature from thousands years ago i would like to know how we end the battle between nature and human."

LINDA
"That's hard question."

JOHNNY's mobile ring.
JOHNNY accept the mobile call.

JOHNNY
"Yes i understood i will go there now."

LINDA
"What happened?"

JOHNNY
"The millitary completed the reflection mirrors."

LINDA
"Can we go?"

ADSAWIN
"Oh linda"

LINDA
"Oh bro, how many times we confront this red rain clouds i start to discourage the red rain clouds can go everywhere i don't know what happened but whenever we confront the red rain clouds i feel we escaping from nature we fighting the nature that similiar we escaping from ourself similiar hurt our self because we are nature as well."

JOHNNY
"Yeah, we always fight the nature but nobody think of think although they think of they never to solve the problems or even think the way to solve the problems.
EXT: Ministry of defense-DAY
JOHNNY ADSAWIN LINDA arrive here.
Minister of defense
"We recive the data from weather satellite it coming to Bangkok another one hour it will arrive at Rama VIII bridge let's go now now don't have any car on the road"

Millitaries ADSAWN LINDA all scientists includ JOHNNY go to the Rama VII bridge the the red clouds arrive from southeast of Bangkok on the sky.

Millitaries reflect the light and focus beam at same point at the red clouds some red clouds immediately gone.
Then the red rain fall from the red clouds.

Soldier 1
"It's bad it become the rain."

Minister of defense
"Built up two teams first team destroy the red water there second team destroy the red clouds from here."

Millitaries seperate as two teams first team run from the bridge into the city reflect and focus the beam at the red water make the red water vaporize itself to red vapor go to the sky combined with the red clouds.

LINDA
"Are we really destroy the red rain clouds?"

JOHNNY
"Yes."

LINDA
"Is this the best action?"

JOHNNY
"I would like to sure as well."

ADSAWIN
"Linda are you really think the red rain clouds is the punishment from nature?"

LINDA
"I think that it is. Defeated of nature by human is it really good?"

JOHNNY
"Yeah we drop the trashs at the seas we drop the trashs everywhere we destroy the atmosphere we destroy the ozone we release toxic gas in the air for breath that toxic gas by ourself but nobody care nobody solve anything."

In the city millitaries reflect and focus beam on it until it completely vaporize to red water combine with the red clouds on the sky and all red clouds was attack by beam until it completely gone from the sky.

LINDA
"Is destroy red rain clouds are right? It similiar we try to beat nature."

JOHNNY
"Yes it similiar we try to beat nature but don't know is right? I don't know really."

END

วันจันทร์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2566

บทตลก

ผู้เขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์
 ฉาก: โต๊ะสาธารณะในโรงเรียน
มีนักเรียนนั่งคุยกันอยู่5คน 1ในนั้นใช้เกมบอยเล่นโปเกม่อนอยู่

นักเรียน(1)
"นายอ่านหนังสือยัง?"

นักเรียน(2)
"ยัง"

นักเรียน(1)
"แล้วตอนสอบกูจะลอกใครวะ?"

นักเรียน(3)
"เออ กูจะลอกใคร?"

นักเรียน(4)
(แตะไหล่นักเรียน(3))"กูจะถามคำถามเดียวกันกับมึงเนี่ย"

นักเรียน(1)
(ถามนักเรียน(5)ที่เล่นโปเกม่อนอยู่)"แล้วมึงทำอะไรอยู่วะ?"

นักเรียน(5)
"อ่านหนังสือ"

นักเรียน(1)
"หนังสืออะไรวะ? เล่นโปเกม่อนอยู่เนี่ย?"

นักเรียน(5)
"หนังสือชีววิทยาไง"

นักเรียน(2)
"ที่บ้านทำงานอะไรเนี่ยถามจริง?"

นักเรียน(5)
"ร้านขายหนังสือกับร้านอินเตอร์เน็ต"

นักเรียน(1)
"เราไปอ่านหนังสือกันเถอะ"

2วันต่อมา

นักเรียน(1)
"อ่านหนังสือมาครบทุกวิชาใช่ไหม?"

นักเรียน[(2)/(3)/(4)]
"ครบ"

นักเรียน(1)
"แล้วทำกันได้ไหม?"

นักเรียน[(2)/(3)/(4)]
"ไม่ได้"

นักเรียน(1)
"เออ แม่งยากว่ะ เดี๋ยวนะ เอ็งทำได้ไหมเนี่ย?"

นักเรียน(5)
"ไม่ได้ ข้อสอบแม่งยากมาก โคตรพ่อโคตรแม่ยาก ยากจนต้องใช้caps lockแทนเพราะshiftหาย"


นักเรียน(1)
"ข้อสอบยาก?"

นักเรียน(5)
"เออ"

นักเรียน(1)
"แล้วเอาเวลาไปเล่นโปเกม่อนเนี่ยนะ?"

วันประกาศผลสอบ

ฉาก: บอร์ดประกาศผลสอบ

นักเรียน(4)
"พวกเราสอบตกทุกวิชากันทุกคนเลยว่ะ"

นักเรียน(3)
"ว่าแล้ว"

นักเรียน(1)
"แล้วไอ้นั่นล่ะ?"

นักเรียน(1)ชี้ไปที่นักเรียน(5)

นักเรียน(4)
"มันได้เกรด4ทุกวิชาเลย"

นักเรียน[(1)/(2)/(3)]
"ห๊ะ?"

นักเรียน(4)
"ได้อันดับ1ของระดับชั้นด้วย"

นักเรียน(1)
"เราอ่านหนังสือทุกวิชากันแทบตายเราสอบตก ไอ้นั่นไม่แตะหนังสือสักวัน เล่นโปเกม่อนมาทั้งสัปดาห์ มันได้อันดับ1ของระดับชั้น?"

นักเรียน(4)
"เออ"

นักเรียน(1)
"เราไม่น่าไปอ่านหนังสือเลย"

นักเรียน(2)
"น่าเล่นโปเกม่อนแทน"

นักเรียน(1)
"เออ"
จบเรื่องที่1

ฉาก: ในห้องเรียน

นักเรียน(1)
"เราเล่นเกมazur laneอยู่"

นักเรียน(2)
"เราก็เล่นโปเกม่อนอยู่"

นักเรียน(1)
"อ่านหนังสือจิตวิทยาอยู่เนี่ยนะ?"
"ดูนี่ เห็นสาวหูกระต่ายผมขาวคนนี้ไหม? ฮิริว เห็นเป็นสาวหูกระต่ายแบบนี้เป็นทอมบอยนะ"

นักเรียน(2)
"เหรอ"

นักเรียน(1)
"ใช่ แถมฮิริวชอบเรียวขาพี่สาวตัวเองด้วยนะ เป็นผู้หญิงที่มีความเป็นชาย เป็นนักรบที่สู้ไม่ถอย ชวนคนเล่นต่อยมวยด้วยนะ แต่ฮิริวยังอยากให้เราช่วยให้ฮิริวเป็นผู้หญิงขึ้นด้วย"

นักเรียน(2)
"มึงนี่ฉลาดแฮะ ความรู้รอบตัว วันหลังกูจะให้มึงช่วยสอนหนังสือให้กูนะ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยให้กูสอบผ่านจิตวิทยาก็ตาม"

นักเรียน(1)
"สอบจิตวิทยา?"

นักเรียน(2)
"วันนี้"

นักเรียน(1)
"วันนี้!"

นักเรียน(2)
"คาบนี้ด้วย"

นักเรียน(1)
"คาบนี้ด้วย!"

นักเรียน(2)
"เออ"

นักเรียน(1)
"ฉิบหายแล้ว"

นักเรียน(2)
"ไอ้ฮิริวazur laneเมื่อกี้ จะเอาไปตอบตรงไหนของข้อสอบจิตวิทยาวะ แบบ คำถามบอกว่า คนที่มีหูกระต่ายงอกมีนิสัยแบบไหน คำตอบที่ถูกคือทอมบอยงี้เหรอ ถ้าครูเพ็ญศรีหูกระต่ายงอกเป็นทอมบอยด้วยไหมน่ะ"
จบเรื่องที่2

ฉาก: งานยอยศยิ่งฟ้าอยุธยามรดกโลก

นักท่องเที่ยว
(คุยโทรศัพท์)"มึงอยู่ไหนอะ?"

เสียงในโทรศัพท์
"อยู่ตรงร้านชานมไข่มุกในงาน มึงอยู่ไหนอะ?"

นักท่องเที่ยว
"อยู่ตรงร้านข้าวเหนียวไก่ย่างเนี่ย"

เสียงในโทรศัพท์
"เออ เห็นแล้ว เดี๋ยวไป"

นักท่องเที่ยว
"เออ กูก็เห็นมึงแล้ว"

เสียงในโทรศัพท์
"ห้าวินาทีเดี๋ยวกูไปถึง"

5ชั่วโมงต่อมา

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์เดินมาถึงนักท่องเที่ยว

นักท่องเที่ยว
"มาถึงแล้วเนาะ"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"เออ"

นักท่องเที่ยว
"ห้าวินาทีนี่มันสั้นมากเหมือนกันนะ ล่อซะวันสุดท้ายของงานเลย"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"คนมันไม่ได้เยอะ เลยมาไว ไม่ได้ชนใครล้ม ไม่ได้ทำเด็กร้องไห้ ไม่ได้ทะเลาะกับคนแก่ ไม่โดนน้ำมันทอดปาท่องโก๋ลวก ไม่ได้เผลอเหยียบปูนาใครตายด้วย"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์แกะศพปูนาออกจากรองเท้าตัวเองขึ้นมาโชว์

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"อย่างที่บอก คนมันไม่เยอะ"

นักท่องเที่ยว
"คนไม่เยอะ"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"เออ"

นักท่องเที่ยว
"คนไม่เยอะ เลยมาถึงวันสุดท้ายของงาน"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"ใช่"

นักท่องเที่ยว
"ไม่ชนใครล้มแต่ตัวเปื้อนเศษหิน ไม่ได้ทำเด็กร้องไห้แต่เสื้อเปียก ไม่ได้ทะเลาะกับคนแก่แต่มีรอยฟกช้ำ ไม่โดนน้ำมันลวกแต่หน้าพอง แล้วไม่ได้เหยียบปูนาใครตายด้วย"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"ใช่"

นักท่องเที่ยวสาวสวยคนหนึ่งเดินผ่านมา

นักท่องเที่ยว
"คุณครับ คุณครับ คุณอยากเป็นแฟนกับผมไหมครับ?"

นักท่องเที่ยวสาวสวย
"ต้องขอโทษนะคะ พอดี หนูไม่ได้....แบบว่า....หนูยังไม่อยากมีแฟนตอนนี้น่ะค่ะ"

นักท่องเที่ยวสาวสวยเดินจากไป

นักท่องเที่ยว
"บอกไม่อยากมีแฟนตอนนี้ แต่พยายามกล่อมผู้ชายให้ลากตัวเองเข้าม่านรูดเนี่ยน่ะ......"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"เข้าไปแล้วด้วย"

นักท่องเที่ยว
"ลากเข้าไปแล้ว? โอ"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"คนกวาดถนนนี่ วันนี้เขาไม่ต้องกวาดถนนแล้วเนอะ ถนนสะอาดแล้ว"

นักท่องเที่ยว
"ทำไมวะ?"

เจ้าของเสียงในโทรศัพท์
"กระดาษขาวเต็มถนนเลย"
จบเรื่องที่3