บทหนัง: พืชฆาตกร

 บทหนัง: พืชฆาตกร

ผู้เขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์

ฉากภายใน: ห้องน้ำของชายชื่อเกมส์

เกมส์กำลังอาบน้ำอยู่ มีของเหลวสีเขียวลักษณะเหมือนเมือกเข้ามาในห้องน้ำจากรูระบายน้ำของห้องน้ำ เกมส์หันไปเห็นแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆนั่งลงมองดูของเหลวเมือกเหนียวสีเขียวนั้น ของเหลวเมือกเหนียวสีเขียวก็ไหลออกไปทางรูระบายน้ำ เกมส์อาบน้ำเสร็จแล้วออกจากห้องน้ำแต่งตัว

ฉากภายนอก: หลังห้องน้ำบ้านของเกมส์ กลางวัน

เกมส์มาที่หลังห้องน้ำ เห็นพื้นเปียกอยู่และน้ำเน่าขังอยู่ และศพของจิ้งจกตัวหนึ่งที่มีสภาพแห้งแล้ว เกมส์เดินดูรอบๆแต่ก็ไม่มีอะไรอีก เกมส์เดินไปเอาไม้กวาดทางมะพร้าวกับที่ตักขยะเดินกลับเข้ามากวาดศพจิ้งจกเข้าที่ตักขยะแล้วเอาศพจิ้งจกไปทิ้ง ใช้ไม้กวาดทางมะพร้าวกวาดน้ำเน่าออกไปจนไม่มีน้ำอยู่บนพื้น

ฉากภายนอก: ถนนหน้าบ้านเกมส์ กลางวัน

เกมส์เดินออกมาหน้าเจอต้นบานชื่นที่มีรากติดอยู่กับต้นนอนอยู่บนพื้นถนน เกมส์หยิบต้นบานชื่นที่อยู่บนถนนไปทิ้งลงในถังขยะ

[Dissolve]

เกมส์เดินกลับด้วยพร้อมด้วยข้าวเหนียวหมูปิ้ง โจ๊ก ปาท่องโก๋ เกมส์เดินเข้าไปในบ้าน

ฉากภายใน: ห้องนั่งเล่นบ้านของเกมส์

เกมส์วางข้าวเหนียวหมูปิ้ง โจ๊ก ปาท่องโก๋ไว้บนโต๊ะ เกมส์เดินไปเอาชามมาวางไว้บนโต๊ะ แกะถุงโจ๊กเทโจ๊กลงในชามหลังจากเทโจ๊กลงไปในชามแล้วเสียงก๊อกน้ำในห้องน้ำก็ดังขึ้น เกมส์หันไปหาต้นเสียง เกมส์เดินไปที่ต้นเสียง

ฉากภายใน: ห้องน้ำบ้านของเกมส์

เกมส์เดินเข้าไปในห้องน้ำเห็นก๊อกน้ำเปิดน้ำแรงสุดไว้อยู่

ณ

หมู่บ้านแห่งหนึ่ง

มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังถูกทำร้าย สิ่งที่ทำร้ายผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรก็ไม่ทราบๆที่มีสีเขียวๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ถูกมันกินไป

และในคืนวันเดียวกันนั้น มันก็เข้าไปบุกรุกบ้านของนักพฤกษศาสตร์คนหนึ่งและกินนักพฤกษศาสตร์คนนั้น.....

เช้าวันรุ่งขึ้น

กล้า ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งกำลังเดินทางมาที่หมู่บ้านแห่งนี้เพื่อสร้างบ้านอยู่ที่นี่ก็ได้มาถึง

แล้วเขาก็ถูกโจมตีจากสิ่งที่ทำร้ายผู้หญิงและนักพฤกษศาสตร์

มันมีลักษณะเหมือนดอกบานชื่นรอบตัวมันมีใบลักษณะเหมือนหนวดปลาหมึกผสมขนนกผสมใบสน ที่เท้าของมันมีลักษณะเป็นรากไม้และมีดอกไม้เต็มเท้าของมัน ใจกลางของดอกไม้เหล่านั้นมีดวงตาอยู่ รอบตัวมีหนามที่มีลักษณะเหมือนกับหนามของเม่นผสมกับหนามของต้นกระบองเพชร

กล้าตัดสินใจลงออกมาจากรถแล้วรีบหนีไปยังพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่งซึ่งเป็นพื้นที่ที่เขาจะใช้ในการสร้างบ้าน

กลางคืนวันนั้น

กล้ากับเพื่อนของเขา ปาย กำลังนักพักอยู่ที่พื้นที่รกร้างนั้น

กล้า:"ฉันถูกอะไรก็ไม่รู็โจมตีมาด้วยล่ะ"

ปาย:"ตัวอะไรงั้นเหรอ?"

กล้า:"รู้แต่ว่ามันตัวสีเขียว....ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลยด้วย"

ในขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งคุยอยู่นั้น สิ่งที่โจมตีกล้าก็บุกไปกลางวงสนทนาของทั้งคู่

กล้า:"เจ้านี่แหละ!!!!.....เจ้านี่แหละที่โจมตีฉัน!"

ปาย:"ให้ตายเถอะ"

พูดจบแล้วปายก็เอาตัวเข้าพุ่งชนมันจนมันล้มลงไป แต่มันก็ใช้เท้าที่เป็นรากไม้จับตัวปายไว้ กล้าเอาแก้วปาใส่มันแล้วมันก็จับตัวกล้าไว้ กล้าก็หยิบเศษแก้วแทงเข้าไปที่เท้าของมันจนมันยอมปล่อยทั้งคู่ แล้วก็แปลงร่างกลายเป็นของเหลวคล้ายน้ำเมือกสีเขียวแล้วหนีหายไป

ปาย:"นั่นมันตัวอะไรน่ะ?"

กล้า:"แน่นอนว่าไม่มีใครรู้จักมัน  แต่มันคงไม่กลับมาอีกแล้วล่ะ"

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ที่บ้านของกล้า

ในขณะที่กล้ากำลังทำอาหารอยู่นั้น สิ่งที่โจมตีเขาเมื่อหนึ่งสัปดาห์ที่แล้วนั้นมันกลับมาอีกครั้ง และบุกเข้ามาทางหน้าต่าง กล้าเรียกให้ปายช่วย ปายเปิดห้องครัวเข้ามา เมื่อปายเห็นมันเขาก็พยายามแยกกล้าออกจากมัน มันก็หันมาโจมตีปายแทน ปายดึงเท้าที่เป็นรากออกมาได้หนึ่งเส้น รากไม้เส้นนั้นดิ้นไปมาหลังจากถูกดึงขาดออก กล้าก็จับตัวมันไว้แล้วลากมันไปที่ห้องน้ำ ส่วนรากไม้ที่ดิ้นไปมานั้นปายก็เอาไม้ขว้างใส่ไปที่มันจนมันแน่นิ่งไป

กล้าลากมันจนมันล้มลงไปอยู่ในอ่างน้ำ ส่วนปายก็เข้ามาข้างในพอดี

ปาย:"กล้า ดูที่เพดานห้องน้ำสิ ไฟรั่ว!"

กล้า:"ซวยล่ะ ฉันเปิดแก๊สในห้องครัว"

ปาย:"รีบไปกันเถอะ ก่อนที่นี่จะระเบิด"

แล้วกล้ากับปายก็หนีออกมาข้างได้ทัน

ภายในบ้านกล้านั้น สายไฟในห้องน้ำร่วงลงมาที่พื้น ทำให้สิ่งที่โจมตีกล้ากับปายโดนกระแสไฟฟ้าช็อต

และเมื่อเกิดประกายไฟขึ้นในบ้าน บ้านของกล้าก็ระเบิดทั้งหลัง

ส่วนปายก็พากล้าไปที่บ้านของเกล็นเพื่อนของเขาที่เป็นนักวิทยาศาสตร์โดยที่ปายเอารากไม้ของมันไปด้วยเพื่อให้เกล็นตรวจสอบ

ปาย:"ว่าไง เกล็น"

เกล็น:"มันคือพืช"

ปายได้ยินดังนั้นก็ไปดูที่กล้องจุลทรรศน์ก็พบว่ามันเป็นพืชจริงๆ

เกล็น:"ที่น่าแปลกก็คือในเซลล์ของมันมีปุ๋ยทั้งเม็ดอยู่ด้วย และในดีเอ็นเอของมันมีสารที่พบในยาฆ่าแมลงเป็นส่วนประกอบอยู่ด้วย"

ปาย:"จริงสิ?  เจ้าพืชนี้กลายพันธุ์เพราะปุ๋ยกับยาฆ่าแมลงงั้นเหรอ?"

เกล็น:"ใช่"

กล้า:"มาดูข้างนอกสิ เจ้านั่นมันกลับมาแล้ว"

แล้วทั้งสามคนก็ออกไปข้างนั้น แล้วก็พบพืชนั้นแต่มันสูงขึ้น50เมตร

ปาย:"เอาไงดี?"

แต่แล้วก็เกิดฟ้าผ่าใส่พืชนั้นแล้วมันก็กลับกลายเป็นต้นบานชื่นดังเดิม

เกล็น:"แค่ต้นบานชื่นธรรมดาเองเหรอ?"

กล้า:"คิดว่าเรื่องนี้ใครผิด"

ปาย:"ฉันว่าเกษตรกร"

กล้า:"ไม่ ฉันว่านักวิทยาศาสตร์ที่คิดปุ๋ยสังเคราะห์กับยาฆ่าแมลงนั่นแหละผิด"

ปาย:"นายคิดว่าไง เกล็น"

เกล็น:"เรื่องนี้............ไม่มีใครผิดทั้งนั้นแหละ"

จบ