บทหนัง:ล่าเดือด ไล่ดุ(ฉบับหนังยาว)
คนเขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์
ฉากภายนอก: หน้าบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านสาไร หมู่5 ต.ท่าช้าง อ.นครหลวง จ. พระนครศรีอยุธยา กลางวัน
จอห์นนี่หนุ่มอายุประมาณ23-24ปีรูปร่างสูง ผมดำ มีปานที่คอและปานที่แถวๆข้อมือซ้าย กำลังจะเดินออกมาหน้าบ้าน
ตอนที่จอห์นนี่รับโทรศัพท์ก็มีคนยิงปืนใส่ถนนหน้าบ้านที่จอห์นนี่อยู่
เสียงในโทรศัพท์
"เกิดอะไรขึ้นวะ จอห์นนี่!?"
จอห์นนี่
"มีคนยิงใส่บ้านฉัน"
เสียงในโทรศัพท์
"ว่าไงนะ!?"
จอห์นนี่
"มีคนยิงใส่บ้านฉันโว้ย แล้วถ้าเป็นนาย นายจะยังโทรศัพท์อยู่ไหมถ้าโดนไล่ยิงเนี่ย!? วางสายเดี๋ยวนี้"
Continuous
โทรศัพท์ถูกวางสายแล้ว มือปืนยังคงยิงใส่ไม่ลดละ จอห์นนี่หนีไปทางทิศตะวันออก จอห์นนี่ไปหาจักรยานที่อยู่แถวนั้นขี่มันตามถนนไปเรื่อยๆ มีรถประจำทางแซงหน้าจอห์นนี่ไปพอดี จอห์นนี่ขี่จักรยานให้เร็วที่สุดแล้วกระโดดเข้ารถประจำทางไป จอห์นนี่ตัดสินใจลงจากรถตรงโรงแรมแห่งหนึ่ง
ฉากภายใน: ห้องพักโรงแรมแห่งหนึ่งในนนทบุรี
จอห์นนี่ใช้โทรศัพท์ของโรงแรมโทรไปหาใครซักคน
จอห์นนี่
"เฮ้ ตอนนี้ฉันโดนไล่ฆ่าอยู่ ฉันอยากให้ช่วยหน่อย"
เสียงในโทรศัพท์
"ช่วยอะไร?"
จอห์นนี่
"โทรหาเจมส์ พามาที่ที่ฉันบอก นายหากระดาษมาเขียนชื่อสถานที่ไว้ก่อน"
เสียงในโทรศัพท์
"จะทำอะไรวะ?"
จอห์นนี่
"ฉันจะให้เจมส์เป็นเหยื่อล่อคนที่พยายามฆ่าฉัน พอมันโผล่หน้ามาให้เห็น ฉันจะฆ่ามันเอง"
หลังจอห์นนี่บอกที่อยู่ของโรงแรมที่พักอยู่ให้ไปแล้ว จอห์นนี่ก็วางสายแล้วออกมาจากห้อง จอห์นนี่หักท่อนไม้ในโรงแรมมาท่อนหนึ่ง แล้วจอห์นนี่ก็ไปที่ห้องครัวของโรงแรมตอนไม่มีครัวแอบขโมยมีดมาตัดไม้แล้วเหลาให้แหลม
เจมส์มาที่โรงแรมเปิดประตูเข้ามาในห้อง
เจมส์
"ให้ทำอะไรวะ จอห์นนี่?"
จอห์นนี่
"ถอดเสื้อออก"
เจมส์
"ว่าไงนะ!?"
จอห์นนี่
"ถอดเสื้อออกให้ฉันเดี๋ยวนี้!!!!"
เจมส์ถอดเสื้อออก จอห์นนี่ก็ถอดเสื้อเหมือนกันแล้วก็เอาเสื้อเจมส์มาใส่
จอห์นนี่
"ใส่เสื้อของฉันซะ"
เจมส์
"อะไรนะ!?"
จอห์นนี่
"ใส่เสื้อของฉัน!!!!!!"
จอห์นนี่
"ถอดกางเกงออกด้วย"
เจมส์
"ว่าไงนะ!?"
จอห์นนี่
"ถ้านายไม่อยากโป๊ก็เอาผ้าห่มโรงแรมนุ่งไปก่อนมีตั้ง2ผืน แล้วก็ถอดกางเกงของนายมาให้ฉันด้วย"
จอห์นนี่กับเจมส์แลกกางเกงใส่กัน
จอห์นนี่
"ทีนี้ นายก็ออกไปข้างนอกโรงแรม"
เจมส์
"เพื่อ!?"
จอห์นนี่
"ไปเถอะน่า!!!!!!!!!!"
Continuous
เจมส์นอกโรงแรมไป จอห์นนี่ก็ไปทางหน้าต่างของโรงแรมที่อยู่ติดกับถนน เจมส์ลับสายตาไปแล้วจอห์นนี่ก็ออกไปนอกโรงแรมเพื่อตามเจมส์ไปเรื่อยๆแต่ก็ไม่ทัน เจมส์หายไป จอห์นนี่ตัดสินใจกลับเข้าโรงแรม
เช้าจอห์นนี่ก็ออกจากโรงแรมขึ้นรถประจำทางไปพักที่กรุงเทพ จอห์นนี่ลงจากรถแล้วก็เห็นฝูงชนมุงดูอะไรบางอย่าง จอห์นนี่พยายามเข้าไปดูแล้วก็พบ ศพของเจมส์สภาพศพของเจมส์ก็มีแต่อวัยวะภายในกับเลือดทะลักเต็มไปหมด จอห์นนี่เดินเข้าไปในโรงแรมแล้วเข้าห้องพัก
ฉากภายใน: ห้องพักในโรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงเทพ
จอห์นนี่เปิดดูทีวี นักข่าวพูดรายงานคดีฆาตกรรมเจมส์ จอห์นนี่ทำท่านั่งคิด แล้วฟุบหลับลงไปกับพื้นห้อง
จอห์นนี่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเห็นหีบไม้อันหนึ่งจอห์นนี่เปิดหีบออกดูเห็นหัวใจอยู่ในหีบนั้น จอห์นนี่ออกไปจากห้องพัก
Continuous
จอห์นนี่เดินบนทางเท้าไปเรื่อยๆมองทุกคนไปมาที่พลุกพล่านอยู่ในย่านนั้น ในขณะที่ทุกคนเดินผ่านตัวจอห์นนี่ไปโดยไม่ได้สังเกตุตัวจอห์นนี่ที่กำลังมองดูทุกคนอยู่
เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น จอห์นนี่เปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดูการแจ้งเตือน พบSMSที่เขียนว่า"เป็นเหยื่อที่ล่ายากมาก" จอห์นนี่พยายามมองดูทุกคนในที่นั้น ไม่มีใครมีโทรศัพท์อยู่ในมือไม่มีใครอยู่ในตู้โทรศัพท์สาธารณะไม่มีใครใส่หูฟังบลูทูธ จอห์นนี่เดินหน้าบนทางเท้าต่อไปจนถึงห้างขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง จอห์นนี่เดินหาร้านหนังสือที่อยู่ในห้างนั้น เข้าไปในร้านหนังสือ หาหนังสือเกี่ยวกับอาชญากรรมและการเอาตัวรอดมานั่งอ่านอยู่ในนั้น จอห์นนี่ออกมาข้างนอกห้างเก็บขวดแก้วกับกระดาษหนังสือพิมพ์มาจากพื้นที่โล่งที่ไม่มีใครอยู่ เดินกลับเข้าไปในห้องของโรงแรม เปิดทีวีให้มีเสียง วางกระดาษหนังสือพิมพ์ลงบนพื้น เอาขวดแก้วเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำให้เสียงดัง แล้วขงดแก้วทุบลงกับพื้นห้องน้ำจนแตกแล้วเอาเศษขวดแก้วที่แตกไปซ่อนไว้ใต้เตียงนอน เศษแก้วหนึ่งชิ้นเอาวางไว้ใต้เตียงแล้ววางโทรศัพท์ไว้บนเตียง ปิดผ้าม่านหน้าต่างโรงแรม เข้าห้องน้ำปิดน้ำแล้วเปิดน้ำอีกครั้งแล้วปิดอีก จอห์นนี่หยิบกระดาษหนังสือพิมพ์บนพื้นลงไปนอนแอบอยู่ใต้เตียง จอห์นนี่ดูเมนูรายการทีวีกับเวลาที่รายการเหล่านั้นออกฉาย รายการปัจจุบันฉายเวลา 13.00น. จอห์นนี่ดูทีวีจนกระทั่งเมนูรายการทีวีกลับมาอีกครั้งหลังรายการก่อนจบไป รายการทีวีต่อไปบนทีวีบอกว่าจะฉายเวลา15.00น. แล้วจอห์นนี่ก็หลับไป จอห์นนี่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า จอห์นนี่ดูห้องพัก ทุกอย่างยังเหมือนเดิม แล้วจอห์นนี่ก็ออกจากห้องพักเดินไปบนทางเท้าอีกครั้ง มองผู้คนในพื้นที่นั้น ยังคงไม่มีใครเล่นโทรศัพท์ หรือแสงสะท้อนจากเลนส์เลย เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น จอห์นนี่หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู พบSMSว่า "เอาเรื่อง เข้าถึงตัวไม่ได้ซักที"
จอห์นนี่หาซื้อชานมเย็นแถวนั้นจากนั้นจอห์นนี่ขึ้นรถประจำทางสายหนึ่งจนไปลงที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง
ฉากภายนอก: สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในกรุงเทพ กลางวัน
จอห์นนี่นั่งกินชานมเย็นไม่ใส่ไข่มุกอยู่ที่ม้านั่งจนหมดแล้วเอาแก้วชานมเย็นไปทิ้งลงที่ถังขยะ นั่งลงที่ม้านั่งขยับหัวมองผู้คนในสวนสาธารณะแห่งนั้น แล้วจอห์นนี่ก็ลุกจากม้านั่ง เดินบนทางเดิน มองผู้คนไปมา แล้วจากนั้นจอห์นนี่ก็เดินตรงไปข้างหน้าแล้วหายลับไปท่ามกลางผู้คนมากมายในสวนสาธารณะแห่งนั้น
จบ
