วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565

สำรองเอาไว้สำหรับเปลี่ยนเป็นบทหนังเรื่องอื่น

  บทหนัง: ค้นหาด้วยความมืด


ผู้เขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์




ฉากภายใน: ใต้ถุนบ้านสองชั้นหลังหนึ่ง




จอห์นนี่ ดาร์กเนส ชายอายุ23~24ปี ตัวสูง มีปานที่คอและมีปานที่ข้อมือซ้าย นั่งบนพื้นคุยกับชายอีกสองคนชื่อหอยและบอย


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"ทีนี้กูเข้าเรื่องเลยนะ ไอ้หอย มึงมาหากูมึงจะให้กูทำอะไรนะ"


หอย


"หาคนที่เอาเงินของกูไป"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"เงินที่ปล้นธนาคารมา ที่พวกมึงสองคนให้กูวางแผนปล้นให้ใช่ไหม"


หอย


"เออ นั่นแหละ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"ตอนเราสามคนแบ่งเงิน คนละห้าล้านใช่ไหม"


หอย


"ใช่ ห้าล้าน"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"เงินมึงเหลือเท่าไหร่?"


หอย


"ห้าหมื่น"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"อื้อหือ ห้าหมื่นเลยเหรอวะ?"


หอย


"เออดิ กูอยากรู้มากเนี่ย ว่าใครเอาไป"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"ไม่ใช่กูล่ะ"


บอย


"อ้าว ไอ้สัตว์ จะบอกว่ากูเอาไปว่างั้น?"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"กูยังไม่ได้พูดเหี้ยอะไรเลย"


บอย


"มึงทำเงินหายที่ไหนหรือเปล่า?"


หอย


"เปล่า กูไม่ได้ทำเงินหาย กูนับเงินตลอด กูถึงได้รู้ว่ามีคนเอาเงินไปเนี่ย"


บอย


"มึงเก็บเงินไว้ที่ไหน?"


หอย


"ตู้เก็บหนังสือโป๊"


บอย


"ไอ้สัตว์ น้องมึงเอาไปเปล่า? ไม่ก็เตี่ยมึงอะ ไม่ก็แม่มึงอะ"


หอย


"แม่กูออกบ้านไปนานแล้ว ไปเป็นปีแล้ว เตี่ยกูก็ตายไปแล้ว น้องกูก็ไปอยู่บ้านผัวมัน"


บอย


"เออ แปลกว่ะ"


หอย


"เออเนี่ย กูไม่รู้ว่าใครเอาไปเนี่ย จอห์นนี่ มึงรู้ปะว่าใครเอาไป?"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"กูไม่รู้หรอก"


หอย


"ไอ้เหี้ย ใครเอาไปวะ ไอ้สัตว์เอ๊ย"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"ตอนปล้น มีใครทำอะไรนอกแผนกูไหม?"


บอย


"กูเปล่า"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มึงล่ะ?"


หอย


"กูทำตามแผนมึงเป๊ะๆเลย ตามแผนมึงเลย ทุกอย่างเลย"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"ตอนปล้น เห็นกูไหม?"


หอย


"กูเห็น กูจำได้"


บอย


"เห็นเว้ย"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"เงินมึงหายตอนไหน"


หอย


"ตอนกลับบ้านเลย กูนับเงิน กูถึงได้รู้ว่ามีคนเอาเงินกูไป"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"ตอนกลับบ้านเหรอ"


หอย


"ใช่ พอกูกลับบ้านไปนะ โอ้โห ไอ้เหี้ย เหลืออยู่ห้าหมื่นเนี่ย ไอ้สัตว์ จนถึงตอนนี้กูยังไม่รู้เลยว่าใครเอาไป"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"พวกเราสามคนกลับบ้านพร้อมกันใช่ไหม?"


หอย


"ใช่ กลับพร้อมกัน พอแบ่งเงินเสร็จมึงก็กลับนครหลวงเลย กลับก่อนใครเลย มีกูกับไอ้บอยสองคนเดินไปที่ท่ารถ กูรอรถมาแล้วกูก็ขึ้นรถ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"อืม..."


หอย


"จอห์นนี่กำลังคิดอยู่แน่เลย"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มึงไม่ได้อยู่ที่ท่ารถตอนรถยังไม่มาใช่ไหม?"


หอย


"อยู่นะ กูอยู่ กูกลัวตกรถกูเลยอยู่ที่ท่ารถ พอพวกกูสองคนมาถึงท่ารถใช่ปะไอ้บอยมันก็กลับบ้านมันเลย กูก็รออยู่ที่ท่ารถ เออ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"ไอ้บอยไปถึงท่ารถปุ๊บมันก็ไปบ้านเลยเหรอไม่ได้หยุดทำอะไรเลยเหรอ?"


หอย


"เออ มันเดินยาวเลย พอกูถึงท่ารถใช่ไหม กูก็หยุดอยู่ตรงท่ารถ ถูกปะ แต่ไอ้บอยเดินยาวเลย ไปถึงบ้านมันเลย"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"แผนกูก็ไม่ต้องกลัวจะมีใครเห็นว่าเราซ่อนเงินไว้ แล้วใครมันจะไปเห็นเงิน แล้วใครเอาเงินไปวะ มึงรู้ว่าเงินมึงหายตอนกลับบ้าน... เดี๋ยวนะ มึงหลับบนรถปะ?"


หอย


"ไม่ กูไม่ได้หลับบนรถ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มีคนเข้าใกล้มึงไหม แบบเฉียดๆ เดินผ่านหน้า ไม่ก็แตะตัวมึงเลย เอาแบบ โดนตัวมึงเลย แบบแตะเนื้อต้องตัว?"


หอย


"มีคนเดินผ่านหน้าแต่เขาไม่ได้โดนตัวกูอะ เดินผ่านแบบเดินผ่านไปเลย พอไอ้บอยกลับบ้านไปใช่ไหม ก็มีคนๆนึงเว้ย เดินผ่านหน้ากูไปเลย ไปทางเดียวกับไอ้บอยเลย มีอยู่แค่คนเดียวที่เดินผ่านหน้ากูอะ ตอนกูขึ้นรถนะ กูก็นั่งคนเดียว ไม่มีใครนั่งใกล้กูเลย คือ บนรถกูนั่งอยู่คนเดียว นึกออกปะ รถทั้งคัน มีกูนั่งอยู่คนเดียว คือบนรถไม่มีใครเลยเว้ย ไม่มีใครขึ้นเลย รถไม่มีคนอะ กูนั่งอยู่คนเดียว จนกูกลับถึงบ้านอะ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มึงจำหน้าคนที่เดินผ่านหน้ามึงได้ไหม?"


หอย


"จำไม่ได้หรอก"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"กูขอถามก่อนนะ ที่ไอ้บอยมันมาเนี่ย เพราะมึงไปเรียกมันมาใช่ไหม?"


บอย


"เออ"


หอย


"ใช่"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"กูขอถามก่อนนะ ที่มึงมาเนี่ย คือ เงินมึงหาย แล้วจะให้กูหาให้ว่าใครเอาเงินมึงไป"


หอย


"ใช่ กูจะให้มึงช่วยกูหาว่าใครเอาเงินกูไป"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มึงฟังกูให้ดีๆนะ ตอนนี้กี่โมงแล้ว"


บอย


"หกโมง จะเจ็ดโมงแล้ว"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มึงกินข้าวกันยังเนี่ย?"


บอย


"นี่ไง กูซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งมา"


หอย


"กูซื้อข้าวมันไก่กับข้าวเหนียวไก่ทอดมา"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"พวกมึงสองคนเคยคิดบ้างไหมว่ามาให้กูช่วย มึงอาจกลับดึก มึงจะกลับบ้านเลยไหม? กูจะคิด"


บอย


"เฮ้ย อย่าดิ พึ่งมาเอง นานๆทีจะได้มาบ้านมึง เดี๋ยวกูจำบ้านมึงไม่ได้"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"แล้วมึงอยากค้างคืนบ้านกูไหมล่ะ?"


บอย


"(หัวเราะ)"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มันคิดนานเนี่ย"


บอย


"เออ กูเตรียมชุดมา"


หอย


"เออ กูก็เตรียมมา กะจะนอนค้างบ้านมึง"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มึงเห็นบ้านกูเป็นโรงแรมหรือไงเนี่ย?"


หอย/บอย


"(หัวเราะ)"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"แปบนะ มึงอยากเล่นยูกิหรือแวนการ์ดไหม?"


บอย


"กูไม่เล่น"


หอย


"กูลาออกจากวงการการ์ดเกมแล้ว"


บอย


"อ้าว มึงออกแล้วไง?"


หอย


"เออ กูออกแล้ว"


บอย


"ออกแบบ ไม่เล่นเลยอะ?"


หอย


"เออ แวนการ์ดกูก็ไม่เล่นแล้ว"


บอย


"เอาจริงดิ?"


หอย


"เออ"


บอย


"อะไรวะ? เสียดายว่ะ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"แป๊บ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนสออกจากวงสนทนาแล้วกลับมาพร้อมสมุดหนึ่งเล่ม


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"กูจดหลักการสืบสวนไว้ เผื่อมึงจะเจอคนเอาเงินมึงไปก่อนกูจะคิดออก"


หอย


"กูอยากอ่านสมุดเล่มที่กูเห็นตอนเข้ามามากกว่า ที่มึงกินข้าวเสร็จแล้วมาเขียนอะ"


จอห์นนี่ ดาร์กเนส


"มึงฟังกูนะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น