บทหนัง: เยติ
ผู้เขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์
ฉากภายนอก: ป่ารกๆแห่งหนึ่ง กลางวัน
มีนักเดินป่าหนึ่งคนกับมัคคุเทศก์(1)ที่ถือกล้องถ่ายรูปมาด้วยคนหนึ่งเดินเข้าไปในป่าแห่งนั้น ในดงไม้ยืนต้นต้นใหญ่แห่งหนึ่งนั้นต้นไม้สั่นไหว มัคคุเทศก์(1)หันไปมองเห็นเงาตะคุ่มๆของสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ปกคลุมด้วยขนยาวสีออกดำมัคคุเทศก์(1)ถ่ายรูปไว้ สิ่งมีชีวิตตัวนั้นวิ่งหายเข้าไปในดงทึบของไม้ยืนต้นขนาดใหญ่นั้น มัคคุเทศก์(1)แตะไหล่ของนักเดินป่าให้หันไปมอง
มัคคุเทศก์(1)
"เห็นนั่นหรือเปล่าครับ?"
นักเดินป่า
"ลิงอุรังอุตังน่ะ"
"ถ่ายรูปเอาไว้แล้วเหรอ?"
มัคคุเทศก์(1)
"ครับ"
นักเดินป่า
"โอเค"
ฉากภายใน: ห้องรับแขกในบ้านของนักเดินป่า
นักเขียนนิตยสาร
"มนุษย์หิมะ?"
มัคคุเทศก์(1)
"ครับ เป็นความเชื่อของชาวหิมาลายัน พวกเขานับถือมนุษย์หิมะเป็นเทพเจ้าแห่งการล่า สาวกของศาสนาเพินเคยชื่อว่าเลือดของคนป่าใช้ในพิธีกรรมน่ะครับ"
นักเขียนนิตยสาร
"คนป่าเหรอ?"
มัคคุเทศก์(1)
"บางครั้งพวกเขาก็เรียกกันอย่างนั้นน่ะครับ"
นักเขียนนิตยสาร
"พอจะบอกหน้าตาของมนุษย์หิมะได้ไหมครับ"
มัคคุเทศก์(1)
"เป็นสัตว์หน้าตาเหมือนลิง ถือหินก้อนใหญ่ไว้เป็นอาวุธ ส่งเสียงแปลกๆ"
นักเขียนนิตยสาร
"ทำให้ผมนึกถึงคิงคองเลย"
นักเขียนนิตยสารหันไปถามนักเดินป่าที่นั่งอยู่ข้างๆมัคคุเทศก์(1)
นักเขียนนิตยสาร
"แล้วคุณคิดว่ามันคืออะไรครับ?"
นักเดินป่า
"ผมคิดว่ามันเป็นลิงอุรังอุตังมากกว่า ผมเคยได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน ในทิเบต มีความเชื่อว่ามีสัตว์ที่ไม่ใช่มนุษย์ที่มีความเป็นมนุษย์มากพอที่จะปฏิบัติธรรมได้"
นักเดินป่าดื่มน้ำ
นักเดินป่า
"บางครั้งเยติได้ชื่อว่าเป็นว่าสาวกของบุคคลสำคัญทางศาสนาและช่วยเหลือศาสนาด้วย ที่ทิเบตรูปปั้นเยติจะถูกแห่และบูชาในฐานะผู้พิทักษ์จากวิญญาณร้าย แต่ว่า เยติเป็นผู้บังคับธรรมมะ การพบเห็นหรือได้ยินเสียงจึงเป็นลางร้าย ผู้ที่พบเห็นต้องสั่งสมบุญ"
นักเขียนนิตยสาร
"ผู้บังคับธรรมมะ?"
นักเดินป่า
"อย่างที่บอกไป ผู้ที่พบเห็นเยติต้องสั่งสมบุญ เยติทำหน้าที่ให้อีกฝ่ายต้องปฏิบัติธรรมน่ะครับ"
นักเขียนนิตยสาร
"ขอบคุณมากครับ ผมขอลาล่ะครับ"
นักเขียนนิตยสารออกจากห้องไป
ฉากภายใน: ห้องทำงานของนักเขียนนิตยสาร
ผู้ช่วยนักเขียนนิตยสารเดินเข้ามาในห้องทำงานพบกับนักเขียนนิตยสาร
ผู้ช่วยนักเขียนนิตยสาร
"เกี่ยวกับเรื่องมนุษย์หิมะมีคนจะมาบอกเรื่องนี้เพิ่มน่ะครับ เขาเจอรอยเท้า"
นักเขียนนิตยสาร
"รอยเท้า?"
ผู้ช่วยนักเขียนนิตยสาร
"ใช่ครับ"
นักเขียนนิตยสาร
"ให้เขาเข้ามา"
ผู้ช่วยนักเขียนนิตยสารออกไปนอกห้องแล้วกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับคนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
นักเขียนนิตยสาร
"คุณเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะเหรอครับ?"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"ใช่ครับ ผมมีรูปรอยเท้ามนุษย์หิมะด้วย ผมถ่ายเอาไว้"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะเอารูปรอยเท้าที่เหมือนรอยเท้าลิงแต่ใหญ่กว่าสามเท่าให้ดู
ฉากภายนอก: ป่าทึบ กลางวัน
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะเดินอยู่ในป่า จากนั้นมัคคุเทศก์(2)ก็วิ่งหาเขา
มัคคุเทศก์(2)
"มาดูนี่สิครับ"
มัคคุเทศก์(2)จูงมือคนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะไปถึงรอยเท้าเหมือนรอยเท้าลิงแต่ใหญ่กว่าสามเท่า ทั้งคู่ยืนมองรอยเท้านั้น
มัคคุเทศก์(2)
"เยติ รอยเท้าเยติครับ"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"ไปตามชาวบ้านมา"
มัคคุเทศก์(2)ออกไปตามชาวบ้านแล้วกลับมาพร้อมกับชาวบ้านหลายคน
ชาวบ้าน(ทุกคน)
"เยติ"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"เยติ?"
ชาวบ้าน(1)
"ยืนสองขา ขนสีน้ำตาล"
ชาวบ้าน(2)
"ขนสีดำ"
ชาวบ้าน(3)
"ขนสีน้ำตาล ขนยาว"
ชาวบ้าน(1)
"หน้าตาเหมือนลิง ตัวใหญ่"
ชาวบ้าน(3)
"นี่รอยเท้าของมัน มันอยู่ในป่า"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"อยู่ในป่าเหรอครับ?"
ชาวบ้าน(3)
"ใช่ มันซ่อนอยู่ในป่า เคยได้ยินมา"
ชาวบ้าน(2)
"ฉันก็ได้ยินมา มันขนสีดำ"
ชาวบ้าน(3)
"สีน้ำตาลต่างหากเล่า"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะใช้กล้องถ่ายรูป ถ่ายรูปรอยเท้ารอยนั้นเอาไว้
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"มีใครเคยเห็นมันไหมครับ"
ชาวบ้าน(2)
"ไม่เคย แค่ได้ยินมาเท่านั้น"
ชาวบ้าน(3)
"แค่เคยได้ยินมา"
ชาวบ้าน(1)
"เคย"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"เคยเจอเหรอครับ?"
ชาวบ้าน(1)
"ใช่ ในป่า ตอนหกโมงเย็น ตอนหาของป่า เห็นเงาลิงขนยาวยืนสองขาเดินแบบคน มันวิ่งหนีเข้าไปในป่า"
ชาวบ้าน(1)ชี้ไปยังดงต้นไม้ทึบแห่งหนึ่งภายในป่าแห่งนั้น
ชาวบ้าน(1)
"พอวิ่งตามเข้าไปในนั้นจนสุดทาง มีถ้ำเล็กๆอยู่ แต่ตอนนั้นตามมันไปไม่ทัน"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะกับมัคคุเทศก์(2)วิ่งเข้าไปตามทางที่ชาวบ้าน(1)บอกแต่เมื่อวิ่งไปจนถึงสุดทาง ถ้ำนั้นพังไปแล้ว เหลือแต่เศษหินที่แหลกละเอียดเท่านั้น
ฉากภายใน: ห้องทำงานของนักเขียนนิตยสาร
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"ตอนนั้นผมคิดว่ามันเป็นรอยเท้าหมี"
นักเขียนนิตยสาร
"เหรอครับ?"
คนเจอรอยเท้ามนุษย์หิมะ
"ครับ ไม่มีใครบอกความจริงผมได้เลย บางคนก็แค่ได้ยินเรื่องเล่ามาเท่านั้น"
นักเขียนนิตยสาร
"ขอบคุณมากครับ"
ฉากภายใน: ห้องทำงานของบรรณาธิการนิตยสาร
หัวหน้าบรรณาธิการ
"เยี่ยม หน้าปกลงหัวข้อนี้ใหญ่ๆเลย ใช้ตัวหนังสือตัวใหญ่สุดเลย หัวข้ออื่นอยู่ข้างล่างหัวข้อนี้ให้หมนี้ให้หมดเลย"
นักเขียนนิตยสาร
"ได้ลงหน้าปกเหรอครับ?"
หัวหน้าบรรณาธิการ
"ใช่ เขียนไปเลย ชื่อคอลัมน์ต่อด้วยหัวข้อ"
นักเขียนนิตยสาร
"ขอบคุณมากครับ"
ฉากภายนอก: ป่าทึบ กลางวัน
คณะสำรวจกลุ่มหนึ่งเดินลุยเข้าไปในป่า ลูกทีมคณะสำรวจ(1)เห็นเงาตะคุ่มๆของสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ขนสีเข้มในดงไม้แน่นทึบแล้วสิ่งมีชีวิตตัวนั้นก็หายไปในดงไม้แน่นทึบ
ลูกทีมคณะสำรวจ(1)
"เห็นมันแล้ว! มันอยู่ตรงนั้น!"
ลูกทีมคณะสำรวจ(1)วิ่งเข้าไปในดงไม้แน่นทึบนั้น สมาชิกคณะสำรวจทุกคนวิ่งตามลูกทีมคณะสำรวจ(1)เข้าไปในดงไม้แน่นทึบนั้น เมื่อคณะสำรวจทุกคนเข้าไปในดงไม้แน่นทึบนั้นพวกเขาก็ไม่เห็นสิ่งมีชีวิตใด ลูกทีมคณะสำรวจ(1)เห็นเงาสีดำอยู่ไกลออกไปหลายร้อยเมตรแล้วลับไปจากสายตา ลูกทีมคณะสำรวจ(1)วิ่งตามเงานั้นไป คณะสำรวจทุกคนวิ่งตามลูกทีมคณะสำรวจ(1)ไป คณะสำรวจทุกคนหยุดอยู่ตรงธารน้ำแห่งหนึ่ง คณะสำรวจมองลงไปที่ปลายธารน้ำห่างออกไปหลายร้อยเมตรเห็นสิ่งมีชีวิตยืนสองขาคล้ายมนุษย์ขนยาวสีน้ำตาล คณะสำรวจทุกคนวิ่งลงไปที่ปลายธารน้ำแล้วหยุดอยู่ตรงรอยเท้าที่เหมือนรอยเท้าลิงยาวเจ็ดนิ้วกว้างสี่นิ้ว
ลูกทีมคณะสำรวจ(1)
"นี่แหละ ไม่ผิดแน่ รอยเท้ามนุษย์หิมะ เหมือนรูปรอยเท้าที่นิตยสารลงไว้เลย"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"เหมือนรูปรอยเท้ามนุษย์หิมะที่นิตยสารลงไว้จริงๆด้วย"
จากนั้นคณะสำรวจทุกคนก็เห็นรอยเท้าเดียวกันอีกหลายรอยเข้าไปในป่าทึบที่อีกฝั่งของธารน้ำ คณะสำรวจทุกคนวิ่งเข้าไปในป่าทึบที่อีกฝั่งของธารน้ำ เมื่อคณะสำรวจทุกคนมาถึงป่าทึบที่อีกฝั่งของธารน้ำและก้มลงมองดูดิน รอยเท้าเหล่านั้นก็หายไปแล้ว ลูกทีมคณะสำรวจ(1)วิ่งไปทางเหนือของป่า คณะสำรวจทุกคนวิ่งตามลูกทีมคณะสำรวจ(1)ไป แล้วคณะสำรวจทุกคนก็หยุดอยู่ตรงรอยเท้าที่เหมือนรอยเท้าลิงขนาดยาวเจ็ดนิ้วกว้างสี่นิ้วอีกครั้ง ลูกทีมคณะสำรวจ(1)ใช้กล้องถ่ายรูปรอยเท้านั้นไว้
หัวหน้าคณะสำรวจ
"มันหายไปไหนแล้วเนี่ย?"
คณะสำรวจทุกคนเดินขึ้นไปที่ต้นน้ำของธารน้ำแล้วคณะสำรวจทุกคนก็เห็นรอยเท้าที่เหมือนรอยเท้าลิงขนาดยาวเจ็ดนิ้วกว้างสี่นิ้วที่ต้นน้ำของธารน้ำ คณะสำรวจมองไปรอบๆของทั้งพื้นที่แต่ไม่เห็นสิ่งมีชีวิตใด
หัวหน้าคณะสำรวจ
"มันหายไปไหนแล้วเนี่ย? พักกันก่อนเถอะ"
คณะสำรวจทุกคนพัก ปล่อยตัวตามสบาย กินอาหารกันจนอิ่ม
หัวหน้าคณะสำรวจ
"นายเคยเห็นเยติไหม?"
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)
"ผมไม่เคยเห็น แต่พ่อผมเคยเห็นสองครั้ง"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"นายคิดว่าเยติมีอยู่จริงไหม?"
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)
"ไม่หรอก ผมคิดว่ามันเป็นลิงตัวใหญ่มากกว่า"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"เอาล่ะทุกคน! ไปกันต่อเถอะ!"
คณะสำรวจทุกคนเดินเลยต้นน้ำของธารน้ำไปแล้วพบกับรอยเท้าที่เหมือนรอยเท้าลิงอีกครั้งแต่ใหญ่ขึ้นกว่าสองเท่า ลูกทีมคณะสำรวจ(1)ถ่ายรูปรอยเท้านั้นเอาไว้
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)
"ผมเริ่มสงสัยแล้วสิว่าเยติมีอยู่จริงไหม"
คณะสำรวจทุกคนเดินเข้าไปในป่าเรื่อยๆแล้วพบหินก้อนหนึ่งที่มีรูปวาดแกะสลักหินเป็นรูปสิ่งมีชีวิตเหมือนลิงขนยาวยืนสองขาเหมือนคนไว้ ลูกทีมคณะสำรวจ(1)ถ่ายภาพรูปวาดแกะสลักบนก้อนหินก้อนนั้นไว้ และคณะสำรวจทุกคนก็พบรอยเท้าเหมือนรอยเท้าลิงแต่ใหญ่กว่าสองเท่าบนพื้นดินรอบบริเวณนั้นจำนวนหลายรอย ลูกทีมคณะสำรวจ(1)ถ่ายรูปรอยเท้าเหล่านั้นไว้ เมื่อหัวหน้าคณะสำรวจเดินไปที่หินก้อนนั้นอีกครั้งก็เห็นขนยาวสีดำหลายเส้นอยู่ด้านตรงกันข้ามกับด้านที่มีรูปวาดแกะสลักบนหินก้อนนั้น หัวหน้าคณะสำรวจเก็บขนสีดำบนก้อนหินทั้งหมดใส่ลงในถุงซิปล็อคแล้วเก็บถุงนั้นไว้อย่างมิดชิด คณะสำรวจทุกคนเดินเข้าไปในป่าต่อไปเรื่อยๆ แล้วคณะสำรวจก็พบรอยเท้าเหล่านั้นอีกครั้งจำนวนหลายรอย ลูกทีมคณะสำรวจ(1)มองเห็นอุจจาระเหมือนฟอสซิลอุจจาระไดโนเสาร์ ลูกทีมคณะสำรวจ(1)เก็บอุจจาระที่เหมือนฟอสซิลอุจจาระไดโนเสาร์นั้นลงในถุงพลาสติกผูกถุงไว้จนแน่นแล้วเก็บถุงอุจจาระนั้นไว้อย่างมิดชิด และเมื่อคณะสำรวจเดินลึกเข้าไปหนังก็พบซากของผิวหนังของสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถระบุได้ หัวหน้าคณะสำรวจตัดผิวหนังนั้นมาเป็นชิ้นเล็กๆเป็นจำนวนสามชิ้นใส่ในถุงซิปล็อคแล้วเก็บไว้ เมื่อเดินไปสักพักคณะสำรวจทุกคนก็เห็นสิ่งมีชีวิตคล้ายลิงยืนสองขาแบบมนุษย์ขนยาวสีน้ำตาลในระยะไกลแต่ใกล้พอมองเห็นตัว มันวิ่งอย่างรวดเร็วเข้าไปในดงไม้ทึบ คณะสำรวจทุกคนวิ่งตามมันไป คณะสำรวจไม่พบสิ่งชีวิตนั้นพบแต่รอยเท้าเหมือนรอยเท้าลิงที่ใหญ่กว่าสองเท่าและเครื่องมือล่าสัตว์ที่สร้างจากไม้อย่างง่ายจำนวนหลายชิ้นซึ่งมีรูปร่างไม่ซ้ำกันเท่านั้น แล้วชาวบ้านคนหนึ่งที่ถือไม้แหลมขนาดใหญ่ก็วิ่งเข้ามาในป่า
หัวหน้าคณะสำรวจ
"เดี๋ยวก่อนครับ เกิดอะไรขึ้นครับ?"
ชาวบ้านถือไม้แหลม
"หมี หมีบุกเข้ามาในหมู่บ้าน"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"หมีเหรอครับ?"
ชาวบ้านถือไม้แหลม
"ใช่ พวกมันมีกันสองตัว อีกตัวอยู่บนต้นไม้ อีกตัวอยู่บนดิน"
ชาวบ้านถือไม้แหลมวิ่งผละออกจากคณะสำรวจ คณะสำรวจเดินสำรวจป่าต่อไปแล้วก็พบกับเศษกะโหลกสองกะโหลกที่หลงเหลือเพียงด้านข้างกับฟันแหลมเท่านั้น
หัวหน้าคณะสำรวจ
"ส่งกะโหลกนี่ให้พิพิธภัณฑ์ บอกให้เขาตรวจสอบ"
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)
"จะดีเหรอครับ?"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"เถอะน่า"
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)
"ได้ครับ"
ลูกทีมคณะสำรวจ(1)
"มีรอยเท้าตรงนี้อีกครับ มันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมด้วยครับ"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเหรอ?"
ลูกทีมคณะสำรวจ(1)
"ครับ"
หัวหน้าคณะสำรวจเดินเข้าไปหาลูกทีมคณะสำรวจ(1)แล้วก็เห็นรอยเท้าเหมือนรอยเท้าลิงยาว13นิ้วกว้าง9นิ้วจำนวนหลายรอย
หัวหน้าคณะสำรวจ
"คราวนี้เห็นตัวมันบ้างไหม?"
ลูกทีมคณะสำรวจ(1)
"ไม่เห็นแล้วครับ"
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)
"มันอยู่ตรงนั้น"
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)ชี้ไปที่อีกด้านของป่า คณะสำรวจทุกคนวิ่งเข้าไปที่เดียวกับลูกทีมคณะสำรวจ(2) แล้วคณะสำรวจทุกคนก็เห็นเงาตะคุ่มๆสีดำในดงไม้ทึบหนาแน่น คณะสำรวจทุกคนค่อยๆย่องเข้าไปหาเงาตะคุ่มๆนั้น เงาดำตะคุ่มๆนั้นวิ่งอย่างรวดเร็วหายไปในดงไม้ทึบนั้น คณะสำรวจทุกคนวิ่งเข้าไปในดงไม้ทึบนั้นแต่ไม่พบสิ่งมีชีวิตใด
ลูกทีมคณะสำรวจ(2)
"หัวหน้า ดวงอาทิตย์จะตกดินแล้ว"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"ไว้หาต่อวันพรุ่งนี้เถอะ"
คณะสำรวจทุกคนก่อกองไฟ ตั้งแคมป์ กินอาหารแล้วเข้านอนจนตื่นขึ้นมาในตอนรุ่งเช้า เมื่อถึงตอนเช้าคณะสำรวจทุกคนก็กินอาหาร เก็บแคมป์ แล้วออกสำรวจภายในพื้นที่ป่ากันต่อ คณะสำรวจทุกคนแยกออกไปค้นหาภายในพื้นที่ป่าคนละเส้นทางแล้วกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง จากนั้นลูกทีมคณะสำรวจ(1)ก็หันไปเห็นเงาตะคุ่มๆสีดำสองเงาในดงไม้ เงาตะคุ่มๆสีดำทั้งสองเงานั้นวิ่งหนีเข้าไปในดงไม้นั้น ลูกทีมคณะสำรวจ(1)วิ่งตามเข้าไปในดงไม้นั้น คณะสำรวจทุกคนวิ่งตามลูกทีมคณะสำรวจ(1)ไป แต่คณะสำรวจไม่พบอะไรเลยนอกจากรอยเท้าคล้ายรอยเท้าลิงยาวแปดสิบเอ็ดเซนติเมตรกว้างสามสิบแปดเซนติเมตรเท่านั้น
[Dissolve]
ฉากภายใน: ห้องทำงานของนักเขียนนิตยสาร
นักวิชาการ
"ขนที่เก็บมาได้ ผมระบุแน่ชัดไม่ได้ว่ามันคือขนอะไร"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"บอกไม่ได้เหรอครับ"
นักวิชาการ
"ครับ"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"มันเป็นขนเยติเหรอครับ?"
นักวิชาการ
"ไม่ ผมไม่คิดอย่างนั้น ผมไม่คิดว่ามันเป็นขนหมีหรือขนลิง ผมคิดว่ามันเป็นขนของสัตว์เท้ากีบ"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"แล้วอึล่ะครับ?"
นักวิชาการ
"ระบุไม่ได้เหมือนกันครับ เราพบปรสิตที่ระบุไม่ได้ในมูลนั้นด้วย"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"ผิวหนังที่ผมส่งให้ไปล่ะครับ?"
นักวิชาการ
"มันคล้ายผิวหนังของเลียงผาแต่มันไม่เหมือนกันเลย มันอาจเป็นสายพันธุ์ท้องถิ่น เผ่าพันธุ์ของสายพันธุ์เดียวกัน หรืออาจจะเป็นคนละเผ่าพันธุ์แต่ใกล้ชิดกัน"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"กะโหลกล่ะครับ?"
นักวิชาการ
"มันเป็นของหมีชนิดเดียวกันทั้งสองชิ้น"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"หมีเหรอครับ?"
นักวิชาการ
"ใช่ครับ กะโหลกทั้งสองชิ้นไม่ต่างกันเลย"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"เรื่องรอยเท้าล่ะครับ?"
นักวิชาการ
"มันดูเหมือนของจริง แต่ผมยังไม่สรุปตอนนี้"
หัวหน้าคณะสำรวจ
ยังระบุแน่ชัดไม่ได้เหรอครับ?"
นักวิชาการ
"ครับ ผมต้องวิเคราะห์ตัวอย่างทั้งหมดอีกที ยังสรุปข้อมูลตอนนี้ไม่ได้ ผมขอตัวก่อนครับ"
หัวหน้าคณะสำรวจ
"ขอบคุณครับ"
นักเขียนนิตยสาร
"ขอบคุณมากครับ"
นักวิชาการ
"ไม่เป็นไรครับ"
นักวิชาการกับหัวหน้าคณะสำรวจออกจากห้องไป
[Dissolve]
ฉากภายใน: ห้องทำงานของนักเขียนนิตยสาร
นักเขียนนิตยสาร
"เหมือนกันกับขนที่คนอื่นส่งมาให้ก่อนหน้านี้เหรอครับ?"
นักวิชาการ
"ใช่ครับ หลังจากวิเคราะห์ตัวอย่างที่คณะสำรวจให้มาเมื่อเดือนที่แล้ว การวิเคราะห์รอบแรกเราพบว่าดีเอ็นเอของขนไม่เป็นที่รู้จัก ครั้งแรกเรายังหาข้อสรุปไม่ได้ แต่ครั้งต่อๆมาเราเจอว่ามันคล้ายกับตัวอย่างที่มีคนส่งให้มาก่อนหน้านี้"
นักเขียนนิตยสาร
"ตัวอย่างก่อนหน้า?"
นักวิชาการ
"ใช่ครับ ก่อนหน้านั้นมีคนส่งเส้นขนกับผิวหนังมาให้พวกเรา เขาบอกว่าได้มาจากหิมาลัย เราวิเคราะห์ดีเอ็นเอแล้ว เส้นขนกับผิวหนังจากหิมาลัยกับเส้นขนกับผิวหนังที่คณะสำรวจเป็นของสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกัน"
นักเขียนนิตยสาร
"แล้วทราบไหมครับว่าเป็นของสิ่งมีชีวิตชนิดไหน?"
นักวิชาการ
"อืม ครั้งแรก เราจับคู่ดีเอ็นเอกับสิ่งมีชีวิตที่รู้จักไม่ได้เลย แต่หลังจากวิเคราะห์ซ้ำหลายครั้ง ตัวอย่างมาจากหมี"
นักเขียนนิตยสาร
"หมีเหรอครับ?"
นักวิชาการ
"ใช่ครับ หมี ถ้าหากไม่ใช่เรื่องหลอกลวงหรือการปนเปื้อนล่ะก็ หมีท้องถิ่นอาจเข้าใจผิดว่าเป็นเยติ"
นักเขียนนิตยสาร
"แต่ว่ารอยเท้านั่นเป็นของสัตว์สองเท้านะครับ"
นักวิชาการ
"เวลาหมีเดินขึ้นเขา รอยเท้าของหมีจะขยายไปด้านหลังทำให้เหมือนรอยเท้าคนเลยดูเหมือนเป็นสัตว์สองขา"
นักเขียนนิตยสาร
"ไม่ใช่สัตว์จำพวกลิงเหรอครับ?"
นักวิชาการ
"มีคนเสนอว่ามันเป็นลิงดึกดำบรรพ์สปีชีส์หนึ่ง แต่ลิงสปีชีส์นั้นเดินสี่ขาไม่ใช่สองขา แล้วก็มีคนถ่ายรูปรอยข่วนเอาไว้ด้วย ชัดเจนเลยว่ามันเป็นรอยเล็บ"
[Dissolve]
ฉากภายนอก: ป่าทึบ ตอนเย็น
คณะสำรวจคณะใหม่แยกย้ายกันไปคนละเส้นทางภายในป่า ลูกทีมคนหนึ่งเห็นเงาตะคุ่มๆในดงไม้แล้วหายไปลูกทีมคนนั้นวิ่งตามเงาตะคุ่มๆนั้นไป คณะสำรวจทั้งหมดวิ่งตามไปจนกระทั่งถึงขอบผาแห่งหนึ่งและไม่เห็นสิ่งมีชีวิตใดๆเลย
หัวหน้าคณะสำรวจคณะใหม่
"มันคงตายไปแล้วล่ะ"
จบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น