บทหนังสัตว์ประหลาดเมฆ สัตว์ประหลาดฝน โคโลยูโดะ ภาค0 อารัมภบท
ผู้เขียนบท: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์
ฉากต่อเนื่อง
ชายหนุ่มที่ชื่อเกมกำลังคุยกับผู้ชายชื่ออั้มผ่านทางโทรศัพท์ในห้องนั่งเล่นของตน
อั้ม(เสียงในโทรศัพท์)
"บ้านนายฝนตกไหมน่ะ?"
เกม
"ตก ตกหนักเลยด้วย"
อั้ม(เสียงในโทรศัพท์)
"เออ งั้นแค่นี้นะ"
เกม
"แล้วโทรมาทำไมฟะ!?"
หลังจากอั้มวางสายไปเกมก็เดินไปปิดไฟห้องนั่งเล่นเดินเข้าห้องนอนที่ไม่ได้เปิดไฟไว้ปิดประตูห้องนอนเก็บโทรศัพท์จากนั้นนอนลงบนที่นอนแล้วหลับไป
พอรุ่งเช้า โทรศัพท์ของเกมดังขึ้น เกมตื่นขึ้นมารับโทรศัพท์
เกม
"ฮัลโหล"
พี่สาวของอั้ม(เสียงในโทรศัพท์)
"อั้มตายแล้ว"
เกม
"อะไรนะครับ!?!"
ฉากภายนอก: บ้านของอั้ม ตอนเช้า
เกมเดินมาถึงบ้านของอั้ม เห็นพี่สาวของอั้มเดินออกมา
เกม
"เขาตายตอนไหนน่ะ?"
พี่สาวของอั้ม
"พี่เจอศพเขาเมื่อเช้า ศพอยู่ในแอ่งน้ำมีเลือดด้วย ตำรวจรับศพไปชันสูตรแล้ว"
แล้วพี่สาวของอั้มก็พาเกมเดินไปที่แอ่งน้ำแอ่งหนึ่ง มีน้ำสีแดงปริมาณขนาดข้อนิ้วเดียวอยู่ในแอ่งนั้น
พี่สาวของอั้ม
"เขานอนคว่ำหน้าอยู่ในแอ่งนี้"
มีใบไม้ใบหนึ่งปลิวลงไปในแอ่งน้ำจุ่มลงในน้ำสีแดงแล้วใบไม้ใบนั้นก็เริ่มแห้งเหมือนถูกวางไว้บนเตาไฟแล้วก็จมลงไปในน้ำสีแดงจนใบไม้หายไปจากน้ำสีแดงทำให้เกมกับพี่สาวของอั้มตกใจกับภาพที่เห็น พี่สาวของอั้มกำลังใช้มือสัมผัสกับน้ำสีแดงเกมจับมือของพี่สาวของอั้มห้ามไว้ได้ทัน
เกม
"แตะไม่ได้ครับ"
เกมหยิบขวดน้ำดื่มออกมาเทน้ำออกจนหมดใช้ฝาขวดน้ำตักน้ำสีแดงเทใส่ลงในขวดน้ำแล้วปิดฝาไว้
เกม
"อย่าเข้าใกล้ อย่าเดิน อย่าแตะ อย่าเหยียบแอ่งน้ำนี้นะครับ อย่าไปยุ่งกับมันเลยดีกว่า"
แล้วเกมก็เดินจากพี่สาวของอั้มไป
ฉากต่อเนื่อง
ภายในห้องนั่งเล่น บ้านของเกม
เกมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก
เกม
"ฮัลโหล อยู่ไหม?"
"มาที่บ้านหน่อยได้ไหม?"
"เออๆ"
จากนั้นก็มีชายหนุ่มชื่อเวฟเดินเข้ามา เกมโชว์ขวดน้ำที่เก็บน้ำสีแดงไว้ให้เวฟดู
เกม
"อั้มตายในแอ่งน้ำ ฉันเก็บไอ้นี่ได้จากแอ่งน้ำที่อั้มตาย"
เวฟ
"เลือดอั้มเหรอ?"
เกม
"ไม่ใช่หรอก"
เกมเทน้ำสีแดงออกจากขวดลงในขันโลหะแล้วเกมก็หยิบใบไม้ใส่ลงไปในน้ำสีแดง ใบไม้เหี่ยวหมดทั้งใบแล้วจมลงไปในน้ำสีแดงแล้วใบไม้ก็หายไปจากน้ำสีแดง
เวฟ
"เริ่มเหมือนหนังสยองขวัญ"
เกม
"เออ เหมือน"
เวฟ
"ของจริงเหรอเนี่ย?"
เกม
"จริง"
เวฟ
"แล้วทำไมไม่ทำเรื่องนี้ที่แล็ปล่ะ?"
เกมเอียงคอมองหน้าเวฟ
เวฟ
"เออ ลืมไป แล็ปพวกเราโดนปิดไปแล้วนี่หว่า"
"มันคืออะไร?"
เกม
"ไม่ใช่เลือดอั้ม ไม่ใช่น้ำหวานใส่น้ำแข็งใสก็แล้วกัน ว่างค้างคืนสองสามคืนไหมล่ะ?"
เวฟ
"ค้างได้อยู่แล้ว ค้างนานกว่านั้นก็ได้ เดี๋ยวไปเอาของก่อน"
แล้วเวฟก็เดินออกจากห้องไป เกมเอาขันน้ำสีแดงไปแช่ในช่องฟรีซตู้เย็น แล้วเกมก็เดินไปเปิดทีวีดูไปเรื่อยๆ
[Dissolve]
เวฟเดินเข้ามาในห้องพร้อมกระเป๋าเป้หนึ่งใบและกระเป๋าถืออีกหนึ่งใบ
เกม
"มีห้องนอนว่างอยู่ห้องนึง เอาของไปไว้ในนั้นเลย"
แล้วเกมก็เดินพาเวฟไปห้องนอน วางกระเป๋าไว้ในนั้นแล้วเดินออกมาจากห้องนอน เกมเดินไปที่ตู้เย็นเวฟเดินตามเกมไป เกมเปิดช่องฟรีซเอาขันออกมา เวฟกับเกมมองดูน้ำสีแดงที่อยู่ในขัน
เกม
"เฮ้ย"
น้ำสีแดงในขันยังเป็นของเหลวมีเพียงสะเก็ดน้ำแข็งเกาะเท่านั้น
เวฟ
"เกม ฉันว่าเรื่องนี้เราซวยแล้วล่ะ"
เกม
"จำที่จอห์นนี่พูดได้ไหม?"
เวฟ
"เรื่องไหน?"
เกม
"ถ้าเราเจออะไรซักอย่างที่แปลก บิดเบี้ยว หรือว่าผิดธรรมชาติแล้วเราคิดไปเองว่าเป็นผี สิ่งเหนือธรรมชาติ สัตว์ประหลาด มนุษย์ต่างดาว แล้ววิ่งหนี แล้วเราจะไขความลับของสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้ยังไง เราจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นสิ่งลวงโลก กลับกัน เราจะแน่ใจได้ยังไงว่าเป็นเรื่องจริง"
เวฟ
"เอาจริงดิ"
เกม
"เอาจริง"
"จบประถมเราก็ไม่ได้เจอจอห์นนี่อีกเลย ถ้าจอห์นนี่ยังอยู่คงช่วยเราได้เยอะเลย"
เกมเอาขันใส่น้ำสีแดงไปวางไว้ที่โต๊ะ
เกม
"เอาล่ะนะ เวฟ เรามาทวนกัน"
"อั้มตายตอนเช้า พี่สาวอั้มบอกว่ามีเลือดด้วย แต่นี่ไม่ใช่เลือดอั้ม"
"อย่างที่สอง ใส่ใบไม้ลงไปแล้ว ใบไม้หาย หายไปไหน?"
"อย่างที่สาม แช่ช่องฟรีซแต่มันไม่เป็นน้ำแข็ง"
เวฟ
"อย่างหนึ่งคือเท่ากับว่าต่อให้ศูนย์องศาเซลเซียสมันก็ไม่เป็นน้ำแข็งเหมือนน้ำ จุดเยือกแข็งมันต้องติดลบร้อยขึ้นไปหรือเปล่า?"
เกม
"อันนี้ไม่แน่ใจ ใบไม้ล่ะ?"
เวฟ
"อันนี้ไม่รู้"
เกม
"เอาล่ะ ถ้ามันคือน้ำ มันก็ไม่ใช่น้ำแหละ แต่สมมุติ สมมุตินะ สมมุติว่าคือน้ำมันจะมีคุณสมบัติอะไรบ้าง?"
เวฟ
"ตัดเรื่องจุดเยือกแข็งออกไปก็ เดือดที่ร้อยองศา ผสมกับของเหลวได้หลายชนิดแต่ผสมกับน้ำมันไม่ได้มันจะแบ่งชั้น ถ้าเป็นไอจะผสมกับอากาศได้สมบูรณ์ ทำหินผุได้อันที่จริงน้ำทำหินแตกได้เลย ถ้าเป็นฝนค่าph5.2ถึง5.8 แตกตัวเป็นไอออนให้ไฮดรอเนียม......เดี๋ยวนะ นี่เราอ่านหนังสือเคมีกันเหรอ? พูดยาวมากเลยเนี่ย"
เกม
"อย่าลืมเรื่องความจุความร้อน ความหนาแน่น ความดันไอ การนำไฟฟ้า ความเป็นขั้ว พันธะไฮโดรเจน การเกาะตัว การยึดเกาะ แรงตึงผิว การเป็นตัวทำละลาย แล้วก็ การดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าด้วย"
เวฟ
"แค่นี้ก็ต้องเปิดเฉลยข้อสอบเคมีแล้วนะ"
เกม
"เริ่มจากความจุความร้อนกันเลยไหม?"
เวฟ
"ฟังนะ เกม เราไม่มีอุปกรณ์"
เกม
"ใครว่าล่ะ เรามีพอเลยล่ะ"
เกมถือขันเข้าห้องครัว วางกระทะเปิดเตาแก๊สจุดไฟตั้งไฟอ่อนๆแล้วเทน้ำสีแดงจากขันลงกระทะ น้ำสีแดงกลายเป็นไอแดงเป็นบางส่วนในทันทีที่ลงกระทะ
เกม
"คุณพระ"
เวฟ
"เจ้าอาวาส"
เกม
"มุกแป้กว่ะเวฟ"
เกมปิดเตาไฟก่อนที่น้ำสีแดงจะกลายเป็นไอไปหมดได้ทันเหลือน้ำสีแดงเป็นหยดๆอยู่บนกระทะ
เวฟ
"จุดเดือดมันอยู่ต่ำกว่าร้อยองศา"
เกม
"อ่า"
"ไม่ใช่น้ำแน่ๆ"
เวฟ
"ถ้าเราโดนแกล้งแล้วหมันไส้ เอามันไปใส่ไว้ในเย็นตาโฟที่มันกินได้ไหม"
เกม
"ร้านก๊วยเตี๋ยวเรือได้เจ๊งทั้งกรุงเทพพอดี"
เวฟ
"โทษที พอดีคนนครหลวง"
เกม
"น้ำหนึ่งลูกบาศก์เซ็นมีความหนาแน่นเท่าไหร่"
เวฟ
"หนึ่งกรัม"
เกม
"ถูกต้อง"
เกมเดินไปเอากล่องทำน้ำแข็งสี่เหลี่ยมในตู้เย็นออกมา
เวฟ
"อันนี้ไม่น่าจะแค่หนึ่งลูกบาศก์เซ็นนะ"
เกม
"แล็ปโดนปิดก็งี้แหละ เอาตังค์ไปลงกับอะไรหมดก็ไม่รู้"
เกมเทน้ำสีแดงที่เหลืออยู่บนกระทะลงบนกล่องทำน้ำแข็งแล้วเอาตาชั่งมาชั่งกล่องทำน้ำแข็ง
เกม
"สี่กรัมลบด้วยสองกรัมเท่ากับไหร่"
เวฟ
"สอง ว่าไงนะ?"
เกม
"ใช่ สองกรัม"
เวฟ
"มันไม่ถึงหนึ่งลูกบาศก์เซ็นเลยด้วยซ้ำนะ"
เกม
"ไม่ใช่น้ำชัดเจน"
เกมเดินไปหยิบขวดแอลกอฮอล์แล้วเดินมาเทแอลกอฮอล์ลงไปในน้ำสีแดงที่อยู่ในกล่องทำน้ำแข็ง แอลกอฮอล์จมลงไปข้างล่างส่วนน้ำสีแดงลอยขึ้นเหนือพื้นผิวแอลกอฮอล์
เวฟ
"มันแบ่งชั้นกัน"
เกม
"มันผสมกับแอลกอฮอล์ไม่ได้"
เวฟ
"แอลกอฮอล์ล้างแผลใช่เอทานอลไหม?"
เกม
"อ่า เมทานอลใช้ไม่ได้"
เกมเทเฉพาะน้ำสีแดงออกจากกล่องลงไปในขันปล่อยให้แอลกอฮอล์อยู่แค่ในกล่องทำน้ำแข็ง จากนั้นเกมเดินไปเอาถ่านไฟฟ้าสองก้อนและสายไฟมา
เกม
"ยังจำวิธีทำวงจรไฟฟ้าอย่างง่ายตอนป.2ได้ไหม?"
เวฟ
"จำได้"
จากนั้นเวฟใช้ถ่านไฟฟ้ากับสายไฟต่อเป็นวงจรไฟฟ้าแล้วใช้ส่วนปลายของสายไฟจุ่มลงไปในน้ำสีแดงแล้วเกมก็เดินไปเอาไขควงวัดไฟมาแตะน้ำสีแดงไขควงวัดไฟตรวจจับไฟฟ้าได้ แล้วน้ำสีแดงก็ค่อยๆระเหยเป็นไอสีแดงทีละน้อย เกมเอาสายไฟออกจากน้ำสีแดงแยกถ่านไฟฟ้ากับสายไฟออกจากกัน
เวฟ
"เห็นแบบนี้แล้วนึกถึงฉากจานเลือดในthe thingเลยว่ะ"
เกม
"เหมือนกัน"
เวฟ
"มันอิเล็กโทรไลต์ได้ใช่ไหม?"
เกม
"ไม่ใช่หรอก ไอที่เห็นไม่ใช่ออกซิเจนกับไฮโดรเจน เหมือนไอน้ำมากกว่า เหมือนมันจะโดนไฟช็อตได้ด้วย"
เวฟ
"นำไฟฟ้า?"
เกม
"น่าจะใช่"
เวฟ
"มีอยู่แค่นี้แล้วมันมาจากไหน?"
เกม
"ไม่ใช่จากศพอั้มแน่"
เวฟ
"อย่างน้อยก็มีพันธะไฮโดรเจน"
เกม
"สมมุติว่ามันเป็นขั้วเหมือนน้ำ"
เวฟ
"มันจะเกาะบนกระจก"
เวฟเดินไปเอาแผ่นกระจกมาวางบนโต๊ะ แล้วเวฟก็เทน้ำสีแดงจากขันลงบนกระจก น้ำสีแดงก่อตัวเป็นชั้นบางๆบนแผ่นกระจก
เวฟ
"มันยึดเกาะบนกระจกได้"
เวฟหยิบน้ำตาลเหยาะลงบนน้ำสีแดงในจำนวนที่น้อย น้ำตาลที่อยู่ในน้ำสีแดงไม่ละลาย เวฟหยิบเกลือเหยาะลงบนน้ำสีแดง เกลือไม่ละลายในน้ำสีแดงเช่นกัน เกมเทน้ำสีแดงบนกระจกใส่ลงในขันจากนั้นเทน้ำพืชปริมาณน้อยลงไปในขัน น้ำมันจมลงไปด้านล่าง น้ำสีแดงลอยขึ้นด้านบน เกมเดินไปหยิบกระดาษลิตมัสสีแดงกับสีน้ำเงินจุ่มลงไปในน้ำสีแดง กระดาษลิตมัสทั้งสองสีไม่เปลี่ยนสี จากนั้นเกมไปหยิบชามเซรามิกมาเทเฉพาะน้ำสีแดงออกมาจากขันลงไปในชามเซรามิกปล่อยให้น้ำมันพืชอยู่ในขันแล้วเกมก็เอาชามเซรามิกเข้าเตาไมโครเวฟตั้งเวลาไว้ที่สามสิบวินาที เกมกับเวฟดูอยู่หน้าเตาไมโครเวฟ น้ำสีแดงไม่ระเหยเป็นไอเลยตลอดสามสิบวินาทีที่อยู่ในเตาไมโครเวฟ
เกม
"ไมโครเวฟทำให้ร้อนเพราะ....."
เวฟ
"ทำให้โมเลกุลชนกัน"
เกม
"ไมโครเวฟทำให้น้ำร้อนได้เพราะ...."
เวฟ
"น้ำดูดซับไมโครเวฟ"
เกม/เวฟ
"มันไม่ดูดซับไมโครเวฟ"
เกม
"เอาล่ะ เหลืออย่างสุดท้ายที่จะลอง"
เกมเดินออกไปเอาเศษหินอ่อนขนาดเล็กๆเข้ามาหยิบชามเซรามิกออกมาจากเตาแล้วใส่เศษหินอ่อนลงไปในน้ำสีแดง
เกม
"น้ำทำหินแตกได้ใช่ไหม"
เวฟ
"อ่า"
เกม
"เราจะมาดูวันพรุ่งนี้ เหลืออีกห้านาทีก็เที่ยงแล้ว เราไปกินข้าวกันเถอะ"
เกมเอาชามเซรามิกวางไว้บนโต๊ะในห้องครัว
[Dissolve]
เวลากลางคืน เกมปิดไฟในห้องนั่งเล่น เดินเข้ามาปิดไฟในห้องครัว จากนั้นเกมกับเวฟก็แยกย้ายเข้าห้องนอนของตัวเอง
ในห้องครัว
มีจิ้งจกตัวหนึ่งตกลงไปในชามเซรามิกที่ใส่น้ำสีแดงไว้
[Dissolve]
ในห้องนอนของเกม เกมตื่นขึ้นมาเปิดประตูห้องนอนเดินเข้าห้องนั่งเล่นเห็นเวฟกินข้าวเหนียวหมูปิ้งอยู่
เกม
"ออกไปซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งข้างนอกมาเหรอ?"
เวฟ
"อืม เสียดายไม่มีปาท่องโก๋กับขนมครกเลย"
เกมเดินเข้าไปในห้องครัว เดินผ่านชามเซรามิกที่ใส่น้ำสีแดงไว้ในขณะที่กำลังจะเดินไปเกมก็หยุดชะงักเพราะสังเกตุเห็นสิ่งที่อยู่ในชาม มีหัวจิ้งจกขาดลำตัวของจิ้งจกหายไปและก้อนหินอ่อนนั้นก็เหลือขนาดแค่เม็ดทรายพร้อมด้วยน้ำสีแดงที่มีปริมาณเพิ่มขึ้นจนเต็มก้นชาม
เกม
"ตายโหงแล้ว"
เกมออกจากห้องครัวแล้วกลับมาในห้องครัวพร้อมกับเวฟ
เวฟ
"มันทำหินแตกได้"
เกม
"ไม่เหมือนหินแตก เหมือนมันย่อยสลายหินกับจิ้งจกมากกว่า"
จากนั้นหัวจิ้งจกก็หายเข้าไปในน้ำสีแดงแล้วน้ำสีแดงก็มีปริมาณเพิ่มขึ้นอีก
เกม
"ได้เวลาสรุปผลการทดลองแล้ว มันไม่แช่แข็งในอุณหภูมิช่องฟรีซ ระเหยไวกว่าน้ำ แสดงว่าจุดเดือดต่ำกว่าร้อย ถึงจะมีไม่ถึงหนึ่งลูกบาศก์เซ็นแต่มีมวลสองกรัม เท่ากับมันหนาแน่นกว่าน้ำ ใช้เป็นตัวทำละลายไม่ได้ ไม่ผสมกับน้ำมัน นำไฟฟ้า มีพันธะไฮโดรเจน มีขั้ว ไม่ดูดซับไมโครเวฟ เป็นกลาง"
เวฟ
"ลืมเรื่องแรงตึงผิวไปเรื่องนึง"
เวฟไปเอาคลิปหนีบกระดาษแล้วกลับมาหย่อนคลิปหนีบกระดาษลงไปในน้ำสีแดง คลิปหนีบกระดาษจมลงไปไม่ได้ลอยบนน้ำสีแดง
เวฟ
"มันไม่มีแรงตึงผิว แล้วน้ำสีแดงมันเพิ่มขึ้นมาเองได้ยังไง?"
เกม
"หินปูนเอาไปเผาได้แคลเซียมออกไซด์ แคลเซียมออกไซด์ผสมน้ำได้แคลเซียมไฮดรอกไซด์"
เวฟ
"หินใช้ทำเป็นน้ำสีแดงได้เหรอ?"
เกม
"อืม มันทำปฏิกิริยากับหินปูนทำให้ตัวมันเองเพิ่มขึ้น หินอ่อนก็เป็นหินแปรจากหินปูน"
"เอาล่ะ น้ำสีแดงมีคุณสมบัติอะไรบ้างที่ตรงกับน้ำ"
เวฟ
"แบ่งชั้นกับน้ำมัน นำไฟฟ้า มีพันธะไฮโดรเจน มีขั้ว"
เกม
"คุณสมบัติอะไรบ้างที่ไม่ตรงกับน้ำ"
เวฟ
"จุดเดือดต่ำกว่าร้อยองศา ไม่เยือกแข็ง หรือไม่ก็จุดเยือกแข็งติดลบหลายร้อย หนาแน่นกว่าน้ำ ไม่ผสมกับอย่างอื่น ไม่เป็นตัวทำละลาย ไม่ดูดซับไมโครเวฟ เป็นกลาง ไม่มีแรงตึงผิว"
เกม
"มีอีกอย่าง มันทำปฏิกิริยากับหินกับสิ่งมีชีวิต ได้ตัวมันเอง ทำให้มันเพิ่มขึ้น มีอะไรมีคุณสมบัติตามนี้บ้าง?"
เวฟ
"มันไม่ผสมกับน้ำมันเหมือนกับน้ำแถมมีขั้วมีพันธะไฮโดรเจนแล้วก็นำไฟฟ้าเหมือนน้ำ แต่มันผสมกับเมทานอลไม่ได้ไม่เป็นน้ำแข็งจุดเดือดต่ำกว่าร้อย ไม่ดูดซับคลื่นไมโครเวฟ มันไม่ใช่น้ำ ไม่ผสมกับน้ำมัน ไม่ติดไฟ ไม่ร้อนเพราะไมโครเวฟ มันก็ไม่ใช่น้ำมันอีก"
เกม
"และมันไม่ใช่กรดหรือด่าง มันไม่ใช่เบส มีอะไรทำปฏิกิริยากับหินปูนบ้าง?"
เวฟ
"กรดกับน้ำ"
เกม
"น้ำที่อิ่มตัวด้วยคาร์บอนไดออกไซด์"
เวฟ
"สลายเหรอ? สลายจิ้งจกกับหินปูนเหรอ?"
เกม
"มันเป็นตัวทำละลายไม่ได้ มันอิ่มตัวด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ไม่ได้มันน่าจะทำปฏิกิริยากับหินไม่ได้"
เวฟ
"แล้วเกิดอะไรขึ้นกับหิน?"
เกม
"ไม่รู้สิ อย่างที่บอกว่ามันเหมือนย่อยสลายหินได้มากกว่าทำให้หินแตก นอกจากน้ำแล้วอะไรทำปฏิกิริยากับอะไรอีกนะ?"
เวฟ
"กรดกับความร้อนทำให้ปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์"
เกม
"ตอนใส่หินลงไป หินไม่ได้ปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ กระดาษลิตมัสก็ไม่เปลี่ยนสี มันไม่ใช่กรดแล้วก็มันไม่ได้ร้อนด้วย"
เวฟ
"คุณสมบัติมันไม่ได้ตรงกับอะไรเลย"
เกม
"ใช่ มันไม่ได้ตรงกับอะไรเลย"
เวฟ
"มาจากอวกาศหรือเปล่า?"
เกม
"ไม่มีดาวตกลูกไหนตกใส่ไทย แค่มองเห็นได้เท่านั้น อยากรู้จัง อั้มตายเพราะอะไร?"
เสียงโทรศัพท์ของเกมดังขึ้น เกมรับโทรศัพท์
เกม
"ครับ"
"ครับ ขอบคุณมากครับ"
เกมกดวางสายโทรศัพท์
เกม
"พี่สาวอั้มโทรมาบอกว่า ตำรวจชันสูตรว่าอั้มตายเพราะสารเคมีอันตรายในปอด ไม่ใช่สารเคมีหรอก น้ำสีแดงนี่แหละที่ฆ่าอั้ม"
เวฟ
"เกม ถ้ามันฆ่าอั้มจริง เราต้องกำจัดมันทิ้งนะ"
เกม
"จัดให้ ก่อนอื่นขอไปกินข้าวก่อนนะ มีอะไรให้กินบ้างไหมเนี่ย?"
เวฟ
"ข้าวขาหมูสองกล่อง"
ฉากภายนอก: นอกบ้านของเกม ตอนสาย
เกมกับเวฟเดินออกมานอกบ้านในมือเกมถือชามเซรามิกกับขวดน้ำมันเบนซินกับถังโลหะขนาดเล็กหนึ่ง ส่วนเวฟถือไฟแช็คกับกระดาษหนังสือพิมพ์ไว้ในมือ เกมตั้งถังโลหะไว้บนพื้นดิน เทน้ำมันเบนซินจากขวดลงถังแล้วเทน้ำสีแดงจากชามเซรามิกลงไป เวฟฉีกกระดาษหนังสือพิมพ์จุดไฟแล้วหย่อนลงไปในถัง เมื่อไฟในถังลุกก็มีไอสีแดงพวยพุ่งออกมาจากภายในถัง แล้วไอสีแดงก็รวมตัวกันกลางอากาศจนดูเหมือนปุยเมฆขนาดเล็กสีแดง
เวฟ
"เฮ้ย เกม"
เกม
"อะไรเนี่ย?"
ปุยเมฆขนาดเล็กสีแดงลอยไปกลางอากาศในแนวนอน
เวฟ
"เฮ้ย เกม มันลอยไปบ้านอั้ม"
เกม
"ตายล่ะ รีบไปบ้านอั้มเถอะ"
ฉากภายนอก: นอกบ้านของอั้ม ตอนสาย
เกมกับเวฟวิ่งไปถึงบ้านอั้ม เห็นศพของพี่สาวของอั้มหัวของพี่สาวอั้มหายไปเหลือแต่ลำตัวและมีน้ำสีแดงเกาะอยู่ที่คอของศพ น้ำสีแดงกระจายจากคอของศพไหลเข้าไปในเสื้อของศพ น้ำสีแดงไหลบนแขนทั้งสองข้างไปจนถึงมือของศพ จากนั้นน้ำสีแดงก็ไหลมาถึงเท้าของศพ แล้วน้ำสีแดงก็ไหลจากศพเข้ามาหาเกมกับเวฟที่ยืนอยู่ต่อหน้า เกมกับเวฟเดินถอยหลังหนีไปเรื่อยๆ
เกม
"นี่แหละที่อั้มตาย"
เวฟ
"ว่ามันแปลกๆไหมวะเกม?"
เกม
"เออ แปลก"
เวฟ
"เอาไงดีวะ เกม?"
เกม
"ไม่รู้สิ เหมือนมันเพิ่มขึ้นด้วย"
เวฟ
"ตำรวจเขารู้เรื่องน้ำสีแดงไหม?"
เกม
"ไม่ พวกเขารู้แค่ว่ามีปฏิกิริยาเคมีแต่พวกเขาระบุสารไม่ได้"
เวฟฉีกกระดาษหนังสือพิมพ์จุดไฟแล้วเอากระดาษหนังสือพิมพ์ติดไฟจ่อไปที่น้ำสีแดง น้ำสีแดงกลายเป็นไอสีแดง เวฟใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ติดไฟจ่อน้ำสีแดงไปเรื่อยๆจนกลายเป็นไอสีแดงทั้งหมด แล้วไอสีแดงทั้งหมดก็รวมตัวกันกลางอากาศจนมีลักษณะเหมือนปุยเมฆอีกครั้งแล้วมันก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าจนหายลับไปจากสายตา
ฉากภายใน: ห้องนั่งเล่น บ้านของเกม
เกมกำลังคุยโทรศัพท์
เกม
"ที่บ้านฝนตกไหม?"
เวฟ(เสียงในโทรศัพท์)
"ไม่"
เกม
"มีน้ำสีแดงหรือว่าควันสีแดงนั่นไหม?"
เวฟ(เสียงในโทรศัพท์)
"ไม่มี ไม่รู้ว่ามันจะลอยออกนอกโลกได้หรือเปล่า สยองมากเลย"
เกม
"เอาเป็นว่าไม่มีควันสีแดงก็พอแล้ว กี่โมงแล้วเนี่ย?"
เวฟ(เสียงในโทรศัพท์)
"สามทุ่ม"
เกม
"งั้นแค่นี้ก่อนนะ"
เกมวางโทรศัพท์
ฉากภายใน: ห้องนอนของผู้หญิงชื่อน้ำผึ้ง
น้ำผึ้งนอนอยู่ในห้องนอนที่ปิดไฟและหน้าต่างถูกเปิดไว้ ปุยเมฆสีแดงขนาดเล็กลอยเข้ามาในห้องนอนจากทางหน้าต่างแล้วเกาะตรงลำตัวของน้ำผึ้งจากนั้นปุยเมฆสีแดงก็กลายเป็นน้ำสีแดง น้ำผึ้งรู้สึกตัวแล้วกรีดร้องลุกออกจากที่นอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก
ฉากต่อเนื่อง
เกมมาถึงหน้าบ้านของน้ำผึ้งในเวลาเช้า
เสียงโทรศัพท์ของเกมดังขึ้น เกมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ
เกม
"ฮัลโหล ตอนนี้อยู่บ้านน้ำผึ้ง น้ำผึ้งโทรมาหาเหมือนกัน"
เกมวางสายโทรศัพท์
เกมเดินเข้าไปในบ้านเดินในห้องนั่งเล่นที่มีโต๊ะแล้วแก้วใสวางอยู่บนโต๊ะนั้นแล้วเดินไปจนถึงห้องนอนของน้ำผึ้งเกมเปิดประตูห้องนอนของน้ำผึ้ง เห็นเพียงผมของน้ำผึ้งบนที่นอนและน้ำสีแดงบนพื้นห้อง
เกม
"ตายโหงแล้ว"
เกมเหลือบเห็นหน้าต่างห้องนอนที่เปิดทิ้งไว้แล้วเกมก็เดินไปเข้าห้องครัวก็เห็นน้ำสีแดงเกาะอยู่ที่เตา เกมหยิบปืนยิงไฟจุดเตาแก๊สแล้วน้ำสีแดงก็ระเหยเป็นไอสีแดงแล้วไอสีแดงก็ลอยออกนอกห้องครัว เกมรื้อของในห้องครัวจนเจอหนังสือพิมพ์หนึ่งปึก เกมหยิบหนังสือพิมพ์เท่าที่จะถือไว้ได้แล้ววิ่งออกนอกห้องครัวเห็นปุยเมฆสีแดงขนาดเล็กลอยอยู่กลางอากาศ เกมฉีกหนังสือพิมพ์จุดไฟแล้วใช้หนังสือพิมพ์จุดไฟทิ่มเข้าปุยเมฆสีแดงจนมันสลายไป แล้วเกมก็วิ่งเข้าไปในห้องนอนของน้ำผึ้งอีกครั้ง แต่ผมของน้ำผึ้งและน้ำสีแดงหายไปทั้งหมดแล้ว เกมหันหลังเดินออกจากห้องนอนเข้าไปในห้องนั่งเล่น เห็นน้ำสีแดงอยู่ในแก้วใสที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วน้ำสีแดงก็เพิ่มปริมาตรขึ้นจากก้นแก้วจนเต็มแก้ว
เกม
"เข้าใจแล้ว มันไม่ได้เพิ่มขึ้น มันเติบโตขึ้น"
ฉากภายนอก: นอกบ้านของเวฟ เวลาเช้า
โทรศัพท์เวฟดังขึ้น เวฟรับโทรศัพท์
เวฟ
"กำลังไปบ้านน้ำผึ้งพอดีเลย เกม พอดีพึ่งอาบน้ำเสร็จ"
เกม(เสียงในโทรศัพท์)
"ไม่ทันแล้วเวฟ ไม่ต้องมาบ้านน้ำผึ้งแล้ว ฉันน่ากำลังจะตายแล้ว น้ำผึ้งก็ตายแล้วเหมือนพี่สาวอั้มเลย น้ำสีแดงฆ่าอั้มจริงๆ แล้วรีบหนีไปให้ไกลจากที่นี่ ไม่ต้องมาช่วยทัน ฉันกำลังจะตายแล้ว รู้แล้วว่าน้ำสีแดงมันคืออะไร มันไม่ใช่สารเคมี ไม่ใช่สาร ไม่ใช่สสาร มันคือสิ่ง..."
โทรศัพท์ถูกตัดสายไป
เวฟ
"เกม! เกม!"
ฉากภายใน: ภายในบ้านของน้ำผึ้ง
เวฟเดินเข้ามาถึงในห้องนั่งเล่น เห็นเพียงเสื้อผ้าของเกมอยู่บนพื้นโล่งๆและไม่ได้เปื้อนอะไร โทรศัพท์ของเกมอยู่ข้างเสื้อผ้าของเกม เวฟเดินเข้าไปในห้องครัวไม่พบน้ำสีแดงเดินเข้าไปในห้องนอนไม่พบน้ำสีแดงเช่นกัน เวฟเดินเข้าไปในห้องน้ำเดินไปจนถึงโถส้วม น้ำสีแดงไหลมาจากทางด้านหลังเวฟแล้วไหลไปโดนเท้าของเวฟ เวฟสะดุดล้มลง น้ำสีแดงเริ่มมีเพิ่มมากขึ้นเวฟดิ้นทุรนทุรายลุกขึ้นวิ่งหนีจากน้ำสีแดง มีน้ำสีแดงหยดลงบนหัวของเวฟ ผมของเวฟเริ่มร่วงลงบนพื้น แล้วน้ำสีแดงก็เพิ่มมากขึ้นจนเต็มตัวเวฟแล้วเวฟก็ล้มลง
ฉากภายนอก: ภายนอกบ้านของน้ำผึ้ง ตอนเช้า
ตรงหน้าต่างห้องนอนของน้ำผึ้งมีไอสีแดงลอยออกมาขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วหายลับไป
จบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น